ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٤٦٩ - كيفيت نماز«وتيره»

فصل بيست و نهم آداب و تعقيبات نافله عشا

سوره‌هايى كه در نماز «وتيره» قرائت مى‌شود

اسماعيل بن عبد الخالق بن عبد ربّه مى‌گويد كه امام صادق ٧ فرمود: «پدر بزرگوارم همواره بعد از نماز عشا، دو ركعت نماز در حالت نشسته مى‌خواند، و صد آيه در آن دو ركعت قرائت مى‌نمود، و پيوسته مى‌فرمود: هر كس اين دو ركعت را بخواند، و صد آيه در آن تلاوت كند، از غافلان نوشته نمى‌شود.» وى مى‌گويد: امام باقر ٧ در آن دو ركعت، پس از حمد، سوره واقعه و اخلاص را قرائت مى‌فرمود.

در روايت ديگر آمده است كه حضرت امام باقر ٧ فرمود: «هر كس سوره ملك را شب بخواند، به قرائت بسيار و پاكيزه عمل نموده، و از غافلان نخواهد بود، و من نيز بعد از نماز عشا آن دو را در حالت نشسته [در نافله عشا] مى‌خوانم.»

كيفيّت نماز «وتيره»

كسى كه مى‌خواهد نماز وتيره و نافله نماز عشا بخواند، چهار زانو بنشيند و ابتدا به كيفيّتى كه در ركعت اوّل نافله‌هاى ظهر ياد آور شديم، هفت تكبير افتتاح و دعاهاى ما بين آنها را بجا آورده و توجّه نموده، و سوره حمد را قرائت كند، و بعد از حمد، يكى از دو سوره‌اى را كه بر اساس روايت ياد آور شديم برگزيند و بخواند، و بعد تكبير ركوع را گفته، و در حالت چهار زانو ركوع نموده، و بعد دو سجده را بجا آورد، و وقتى دو سجده را به پايان برد باز چهار زانو بنشيند و سوره حمد و اخلاص‌