ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٢٥٩ - دعاى بعد از سلام دو ركعت چهارم

الرّاحمين، صلّ على محمّد و آل محمّد الطّيّبين [الطّاهرين‌]، و اغفر لي جدّى و هزلى، و خطأى و عمدى، و اسرافى على نفسى، و كلّ ذنب أذنبته، و اعصمنى من اقتراف مثله، إنّك على ما تشاء قدير.»

- اى اوّل اوّلين و آخر آخرين، اى خداوند صاحب قدرت و استوار، و اى روزى دهنده بيچارگان، و اى مهربانترين مهربانان، بر محمّد و خاندان پاك و [پاكيزه‌] او درود فرست، و گناهان جدّى و شوخى، و خطا و عمد، و اسرافم بر نفس خويش، و هر گناهى را كه انجام داده‌ام بيامرز، و از مرتكب شدن گناهان مشابه آن محفوظ بدار، براستى كه تو بر هر چيز كه بخواهى توانايى دارى.

سپس به سجده برو و بگو:

«يا أهل التّقوى و يا أهل المغفرة، يا برّ، يا رحيم، إنّك أبرّ بى من أبى و أمّى و من جميع الخلائق أجمعين، اقلبنى بقضاء حاجتى مجابا دعائى، مرحوما صوتى، قد كشفت أنواع البلاء عنّى.»

- اى اهل تقوى و نگاهدارى، و اى اهل مغفرت و آمرزش، اين نيكوكار، اين مهربان، بى‌گمان تو نسبت به من از پدر و مادرم و از تمام مردمان نيكوكارتر مى‌باشى، پس در حالى كه دعايم را اجابت فرموده، و صدايم را مورد رحمت خويش قرار داده، و انواع گرفتاريها را از من برطرف نموده‌اى، همراه با برآورده ساختن خواسته‌ام، روانه‌ام ساز.