ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٢٣٠ - ٤ - سورههايى كه معمولا در نوافل ظهر خوانده مىشوند

كه قرائت كرده به او عطا مى‌شود و هم ثواب سوره‌هايى كه ترك كرده. البتّه جايز است كه غير اين دو سوره را بخواند و با آن حال نيز نمازش كامل و درست است، ليكن در اين صورت ترك فضيلت نموده است.

و شايد مقصود از اين نكته آن باشد كه «سوره اخلاص»، توصيف خداوند- جلّ جلاله- و توحيد اوست، و سوره‌ إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ نيز راهنمايى به كسى است كه اسرار شب قدر بر او نازل مى‌شود، و از آن جمله ثواب‌هايى است كه خداوند در برابر اعمال به بندگان عطا مى‌فرمايد.

٤- سوره‌هايى كه معمولا در نوافل ظهر خوانده مى‌شوند

در روايت آمده كه امام صادق ٧ فرمود: «در نماز نافله ظهر، در دو ركعت نخست سوره اخلاص و جحد[١] و در ركعت سوّم‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و آية الكرسىّ، و در ركعت چهارم «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» و آخر سوره بقره،[٢] و در ركعت پنجم‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و آيات آخر سوره آل عمران يعنى آيات‌ إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌[٣]، و در ركعت ششم‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و آيه سخره‌[٤]، و در ركعت هفتم‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و آياتى كه در سوره انعام است يعنى‌ وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ الْجِنَّ وَ خَلَقَهُمْ‌[٥] و در ركعت هشتم‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و آخر سوره حشر يعنى‌ لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى‌ جَبَلٍ‌[٦] تا آخر سوره را قرائت كن. و بعد از تمام كردن نماز، ٧ بار بگو:

[١] يعنى سوره‌ قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ‌

[٢] ظاهرا مقصود دو آيه آخر اين سوره يعنى از آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ‌ تا آخر سوره است.

[٣] آل عمران( ٣): ١٩٠- ظاهرا مقصود خواندن تمام اين آيه تا آخر آيه ١٩٤ مى‌باشد.

[٤] ظاهرا مقصود آيه ٥٤ سوره اعراف( ٧) است كه پيرامون مسخّر بودن تمام موجودات در برابر امر خداوند- عزّ و جلّ- مى‌باشد.

[٥] انعام( ٦): ١٠٠.

[٦] حشر( ٥٩): ٢١.