واجب فرموده‌اى، از تو مسألت دارم كه بر محمّد و اهل بيت او درود فرستى، و در همين لحظه به آزادى‌ام از آتش جهنّم منّت نهى و به وعده ولىّ‌ات و پسر پيامبرت كه به اذن تو بندگان را به سويت مى‌خواند، و امين تو در ميان خلق، و حجّت و راهنماى تو بر خلق مى‌باشد- كه درودها و بركاتت بر او باد- وفا نمايى، خداوندا، به يارى خويش او را يارى فرما، و آن بنده‌ات را ياورى كن، و يارانش را نيرومند [يا: موفّق‌] فرما، و آنان را شكيبا گردان و از جانب خويش تسلّط يارى‌گرى براى ايشان عنايت فرما، و در فرج و ظهور او تعجيل فرما، و او را بر دشمنانت و دشمنان رسولت چيره‌گردان، اى مهربانترين مهربانان.

عرض كردم: فدايت شوم، آيا براى خودتان دعا نموديد؟ فرمود: براى نور آل محمّد و راهبر ايشان، هم او كه به فرمان خدا از دشمنانشان انتقام مى‌گيرد دعا نمودم. عرض كردم: خداوند مرا فداى تو گرداند، آن بزرگوار كى ظهور خواهد نمود؟ فرمود: هر گاه خداوند- كه خلق و امر به دست اوست- بخواهد. عرض كردم: آيا او نشانه‌اى پيش از ظهور خواهد داشت؟ فرمود: بله، نشانه‌هاى گوناگون، عرض كردم: مانند چه؟ فرمود: خروج پرچمى از مشرق زمين، و پرچمى از مغرب زمين، و فتنه و آشوبى كه بر اهل زوراء (و بغداد) سايه مى‌افكند، و خروج مردى از فرزندان عمويم «زيد» در «يمن»، و به غارت و تاراج رفتن پوشش و پرده خانه خدا.

خداوند هر چه بخواهد انجام مى‌دهد.»

دعاى رسول خدا ٦ در تعقيب نماز ظهر

١٩- از تعقيبات مهمّ نماز ظهر، دعايى است كه روايت شده رسول خدا ٦ آن را بعد از نماز ظهر مى‌خواند، بنا بر روايتى امام هادى ٧ به نقل از پدر بزرگوارش از پدرانش از امام صادق صلوات اللَّه عليه- از امير المؤمنين ٧، از رسول خدا- صلوات اللَّه عليهم اجمعين- فرمود: كه از جمله دعاهاى آن بزرگوار در تعقيب نماز ظهر اين بود:

«لا إله إلّا اللَّه العظيم الحليم، لا إله إلّا اللَّه ربّ العرش الكريم، الحمد للَّه ربّ العالمين. اللّهمّ، إنّى أسألك موجبات رحمتك و عزائم مغفرتك و الغنيمة من كلّ خير، و السّلامة من كلّ إثم.