و افزون بر آن اغلب احاديث كتاب در چاپ جديد از ديگر منابع (متقدّم و متأخر) اخراج و آدرس داده شده است. ولى در رابطه با محتواى كتاب و ويژگيهايى كه آن را از ديگر كتابهاى حديث و دعا ممتاز مى‌كند، توجّه به نكات زير لازم است:

١- مؤلّف تنها به جمع آورى ادعيه همّت نگماشته، بلكه همان گونه كه خود وى در همين كتاب تصريح مى‌فرمايد، از بيان نكات و اسرار و مشاهدات شخصى خود در باره مقامات اوليا، و نحوه تحصيل اخلاص در عبادات و پرداختن اعمال از نواقص، و حضور قلب و زدودن حالت غفلت، و به طور كلّى ريز بيان آداب معنوى و اسرار نماز، دعا و ساير اعمال شبانه روز كوتاهى ننموده است، و بى‌جهت نيست كه عارفان بلند پايه از او با نام «سيّد المراقبين» و «معلّم مراقبه» ياد مى‌كنند.

٢- بيانات مؤلف تقليدى نبوده، بلكه وى نكاتى را كه خود بدان دست يافته و با دل و جان لمس نموده و با سرّ و سويداى خويش چشيده، سالكان طريق الى اللَّه را هشدار داده است. براى پى بردن به اين نكته كافى است خواننده محترم، كتابهاى اخلاقى و يا رساله‌هايى را كه در حديث و دعا و اسرار نماز نگاشته شده مقابله كند، و آنگاه با تأمّل و دقّت در زمينه مورد نظر به كتابهاى مؤلّف توجّه كند.

٣- ديگر ويژگى آثار سيّد قدّس سرّه از جمله اين رساله آن است كه عقل و نقل و عرفان به هم آميخته است، يعنى وى با تمام مقام علمى و عملى و عرفانى كه دارد سر سپرده تامّ بيانات الهى و معصومين عليهم السّلام است و همواره نخست به آنها استشهاد مى‌كند، ولى هنر او در اين تمام نمى‌شود، بلكه وى با انديشه ژرف و ملكوتى خويش، اسرار آيات و روايات را براى انديشمندانى كه حظّى از ذوق و عرفان ندارند تابناك مى‌نمايد، و احكام و آداب اسلام را چنان توجيه مى‌كند كه هر عاقلى ملزم به اعتقاد و عمل به آن مى‌گردد، با اين همه به اين نيز بسنده نمى‌كند، بلكه گاه با تصريح و گاه با اشاره، از تجربه شخصى و مشاهده درونى خود پرده برمى‌دارد، و با اين كار خواننده را به عمل بر احكام و آداب ظاهرى و معنوى اعمال و عبادات ترغيب مى‌نمايد.

گر چه سخن در اين مقام بسيار است، ولى به همين مقدار اكتفا مى‌شود.