ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ١٣٩ - استحباب تهيه كفن از لباس احرام

بر آن در احاديث ديگر آمده است:] ٤- امام صادق ٧ فرمود: «كفنهاى مردگانتان را از جنس خوب برگزينيد، كه آنها زينت مردگانتان مى‌باشد.» ٥- امام صادق ٧ فرمود: «پدر بزرگوارم ٧ هنگام مرگ به من وصيّت نمود و فرمود: اى جعفر، مرا در جامه‌اى كه چنين و چنان باشد و كفنى كه اين خصوصيّات را داشته باشد كفن كن، زيرا مردگان در روز قيامت به كفن‌هايشان مباهات مى‌كنند ...» بنا بر اين، اگر نبود جز اينكه كفن، لباسى است كه بنده به اميد سلامتى دنيا و سعادتمندى در آخرت، با به تن كردن آن در محضر مولايش حاضر مى‌شود، و هر بنده‌اى هنگام شرفياب شدن به حضور آقايش خود را آراسته مى‌كند، سزاوار بود كه انسان نيز خود را براى حضور در محضر آقايى كه اميدوار است او را از تمام مهالك نجات بخشد، بيارايد. و حال آنكه كفن عزيزترين و آراسته‌ترين [يا: درخشنده‌ترين‌] و لذّت بخش‌ترين و گرانبهاترين [يا: والاترين‌] و برترين و فرازنده‌ترين جامه است.

استحباب تهيّه كفن از لباس احرام‌

مستحبّ است كفن از جامه‌اى باشد كه انسان در آن براى حجّ احرام بسته، زيرا در روايت آمده كه امام صادق ٧ فرمود: «پيامبر اكرم ٦ در دو پارچه يمنى، يعنى، يك پارچه عبرى، و يك پارچه ظفارى‌[١] احرام بستند، و ايشان را در همان دو كفن كردند.» من [مؤلّف قدّس سرّه‌] نيز با به تن كردن دو حوله از جنس پنبه سفيد احرام نموده، و در روز جمعه‌اى از آغاز وقت وقوف در عرفات يعنى بعد از نماز ظهر و عصر تا بعد از غروب آفتاب وقوف، و بر اساس آنچه كه جود خداوند مالك و مهربان به ما آگاهانيد مناجات نمودم. تا اينكه وقتى حجّ را در آن كاملا بجا آورده و به پايان بردم،

[١]« عبر» نام آباديى است، و« ظفار»: نام آباديى است در يمن در نزديكى صنعاء( به نقل از مجمع البحرين، ج ٢، ص ١١٥٧ و ١١٣٧ مادة« ظفر» و« عبر».)