ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٣٢٦ - دعاى گذشته به روايت ديگر
محمّد درود فرستى، و تمام گناهانم را بيامرزى، و با بر آورده نمودن همه خواستههايم مرا از درگاهت برگردانى، براستى كه تو بر هر چيز توانايى. خداوندا، هر چيزى كه در درخواست آن كوتاهى نمودم و نيرويم از رسيدن به آن ناتوان است، و هوشيارى و ذهنم به آن نمىرسد، در تمام مواردى كه صلاح امر دنيا و آخرتم را در آن مىدانى، پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست- اى خداوندى كه معبودى جز تو نيست، به حقّ اينكه معبودى جز تو نيست- به حقّ رحمتت، همراه با عافيت آن خواستهام را براى من انجام ده، آنچه خدا خواست همان مىشود، و هيچ دگرگونى و نيرويى نيست جز به خدا.
دعاى گذشته به روايت ديگر
اين دعا از اوّل تا جمله
«كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتاباً مَوْقُوتاً، يا أرحم الرّاحمين»
از مولايمان على بن ابى طالب ٧ نيز روايت شده، و اين دو روايت با هم اختلاف دارند. در ادامه روايت امير المؤمنين ٧ آمده است: سپس بگو:
«يا اللَّه المانع قدرته خلقه، و المالك بها سلطانه، و المتسلّط بها في يديه، كلّ مرجوّ دونك يخيّب رجاء راجيه، و راجيك مسرور لا يخيّب، أسألك بكلّ رضا لك من كلّ شىء أنت فيه، و بكلّ شىء تحبّ أن تذكر به و بك يا اللَّه، فليس يعدلك شىء، أن تصلّى على محمّد و آله، و أن تحوطنى و إخوانى و ولدى، و تحفظنى بحفظك، و أن تقضى حاجتى في كذا و كذا.»
- اى خداوندى كه با قدرتت از تجاوز مخلوقات جلوگيرى نموده و به واسطه آن مالك سلطنت و فرمانروايى گشته، و در دو دست [و جنبه جمال و جلال] خويش به واسطه قدرتت تسلّط و چيرگى دارى، هر كس غير تو كه به او اميد بسته مىشود اميد اميدوارانش را نوميد مىگرداند، ولى اميدوار به تو هرگز نوميد و محروم نمىگردد. از تو به حقّ هر خشنوديى كه از هر چيز دارى، و به هر چيزى كه دوست دارى به آن ياد شوى، و به تو اى خدا كه هيچ چيز با تو برابرى نمىكند، درخواست مىنمايم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى، و من و برادران و فرزندانم را نگاهدارى نموده، و در پناه خويش محافظت نمايى، و خواستهام را در باره ... بر آورده سازى.
و در پايان اين دعا هر خواستهاى داشتى ذكر مىكنى، زيرا روايت شده كه پيامبر اكرم ٦ فرمود: «هر كس اين دعا را بخواند پيش از اينكه از جايش تكان خورده و