ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ١٥٠ - چگونگى غسل دادن مردگان

٦- شخص صالح و عارف و مورد اطمينان و خدا ترسى را براى غسل دادنش برگزينند.

٧- به اندازه‌اى كه براى غسل دادن او كفايت كند، آب آماده كنند.

چگونگى غسل دادن مردگان‌

١- اگر ميّت در همان جايى كه فوت نموده غسل داده شود، كه هيچ، و گر نه به آرامى و با احترام او را به جايگاه غسل دادنش انتقال دهند.

٢- چاله مخصوصى براى اينكه آب غسل در آن جمع شود مهيّا كنند، زيرا مكروه است كه آب غسل به چاه اشغال يا چاه توالت جارى شود، لذا شايسته است حدّ و مرزى كه صاحب شريعت، و تدبيرى كه خداوند مالك لطيف مقرّر فرموده رعايت شود.

٣- لباس ميّت را با مهربانى و نهايت احترام و با احساس اينكه اين كار زينت ميّت است از بدنش در آورند، و اگر ممكن نبود، به آرامى و بدون عجله بشكافند؛ كه خداوند- جلّ جلاله- خود نگاهبان و وكيل ميّت است و بر اين حالت آگاهى و اشراف دارد.

٤- پيش از اينكه عورتش نمايان شود آن را بپوشانند، تا حاضران نيز از اين مصيبت غير قابل توصيف، عبرت گيرند.

٥- غسل دهنده در سمت راست ميّت ايستاده و در دل نيّت كند كه اين ميّت را به صورت واجب و براى خدا- جلّ جلاله- غسل مى‌دهم.

٦- در حال غسل دادن ميّت «العفو، العفو» گفته و بر او ترحّم نمايد، و در انجام هر امرى كه به حال ميّت سودمند است كوشش كند.

زيرا در روايتى آمده كه امام صادق- صلوات اللَّه عليه- فرمود: «هر مؤمنى كه، ميّت مؤمنى را غسل بدهد و هنگام غسل دادن او بگويد:

«ربّ، عفوك، عفوك.»:

- پروردگارا، عفو تو، عفو تو را تقاضا مى‌كنم.