ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٩٦ - فضيلت دعا در غياب برادران دينى از ديدگاه روايات

فضيلت دعا در غياب برادران دينى از ديدگاه روايات‌

اينك پس از ذكر شروط مهمى كه موجب قبولى دعا مى‌شوند، لازم است فضيلت دعا در غياب برادران دينى را با استفاده از برخى رواياتى كه بدان دست يافته‌ايم يادآور شويم: ١- در روايتى آمده كه امام صادق ٧ فرمود رسول خدا ٦ فرمودند: هر كس بگويد:

«اللّهم، اغفر للمؤمنين و المؤمنات.»

- خداوندا، مردان و زنان مؤمن را بيامرز.

خداوند، به تعداد هر يك از مؤمنانى كه از زمان آفرينش حضرت آدم ٧ تا برپايى قيامت خلق فرموده، يك كار نيك براى او مى‌نويسد، و يك گناه او را محو مى‌فرمايد، و يك درجه [درجه ايمانى‌] او را بالا مى‌برد.» ٢- در روايت آمده كه امام صادق ٧ فرمود: هر گاه كسى بگويد:

«اللّهم، اغفر للمؤمنين و المؤمنات و المسلمين و المسلمات، الأحياء منهم و جميع الأموات.»

- خدايا مردان و زنان مؤمن و مسلمان، و زندگان و تمام مردگان آنها را مورد مغفرت خويش قرار ده.

خداوند به شماره تمام انسانهاى گذشته و آينده، دعا براى او مستجاب مى‌گرداند [يا: دعاى آنان را براى وى مى‌نويسد].» ٣- همچنين در اين باره است روايت بنده صالح خدا عبد اللَّه بن جندب- رضوان اللَّه عليه- از مولايمان امام صادق ٧.

عبد اللَّه بن سنان مى‌گويد: گذرم بر عبد اللَّه بن جندب كه پيرمرد كهنسالى بود افتاد، و ديدم كه بر محلّ وقوف در «صفا» به نماز ايستاده و دعا مى‌نمايد و در دعاى خود بسيار مى‌گفت: