ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٤٩١ - الف - آداب وقت قرار گرفتن در رختخواب

من مؤلّف نيز هيچ به ياد ندارم كه چيزى را به خداوند- جلّ جلاله- سپرده باشم و آن چيز گم شده باشد. و اگر هم به خاطر ارتكاب گناهى گم شده، هنگامى كه از رحمت حضرتش اعاده سپرده‌ام را خواسته‌ام، آن را به من بازگردانده و محجوب و محرومم نساخته [يا: شرمسارم ننموده‌]، و بر طبق گناهى كه باعث گم شدن آن از پناهگاه نگاهدارى‌اش شده، با من معامله ننموده است.

براى نمونه در سال ٦٢٧ هجرى قمرى راهى حجّ شدم، و تمام آنچه را كه همراهم بود به حفظ و پاسدارى مراحم الهى سپردم، ولى تازيانه‌اى كه از چوب بادام تلخ همراهم بود و به كجاوه بسته بودم هنگام سير شبانه به زمين افتاد. وقتى كه روز روشن شد و فرود آمديم ديدم كه تازيانه گم شده است، به دوست همراهم- كه مردى علوىّ بود و علىّ بن زكىّ رحمه اللَّه نام داشت- گفتم: تازيانه من گم شده، در جستجوى آن باش. وى از گفته من تعجّب كرد و گفت: تازيانه‌اى را كه ديشب در راهپيمايى سريع حاجيان افتاده جستجو كنم؟ گفتم: بله، زيرا من هر چه را كه همراهم بود به خداوند- جلّ جلاله- سپرده‌ام، و مسلّما و- جلّ جلاله- از آنها نگاهدارى مى‌كند. وى گفته مرا نپذيرفت و آفتابه‌اى برداشت و رفت تا به دور از ديد حاجيان به دستشويى برود. ولى در حالى كه تازيانه در دستش بود آمد. گفتم: چگونه آن را پيدا كردى؟ گفت: ديدم كه روى كوزه مردى آويزان است، گفتم اين تازيانه از آن فلانى است و ديشب در راهپيمايى شبانه افتاده است. گفت: بله، ما آن را شب يافتيم و برداشتيم، بگير و براى او ببر.

و اگر امثال اين امور را كه برايم اتّفاق افتاده ذكر كنم، خسته و ملول مى‌گردى.

آداب و اعمال پيش از خواب‌

الف- آداب وقت قرار گرفتن در رختخواب‌

١- وقتى به صورت گذشته عمل نموده و به كيفيّتى كه توضيح داديم همه وسايل و متعلّقات خويش را نزد خدا به وديعه گذاشتى، مانند وضوى نماز طهارت‌