ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ١٣١ - احكام و آداب نوشتن وصيت نامه

اسارت مرگ از دنيا بيرون راند و در ميان او و پذيرش اعمالش را بست، وصيّت كند، نيز چنين است، و خردمندان و عاقلان وى را نابخرد و احمق و نادان به شمار آورده و سرزنش مى‌كنند.

ولى اگر بنده، پند و اندرز كسى كه او را بر احتياط كارى تشويق مى‌نمايد، نپذيرفت، و بر غفلت و اصرار در انجام گناهان ادامه داد، بايد هنگام جان دادن و نزديكى مرگ و يقين به جدايى شتاب كند و امورى را كه مى‌شود زود انجام داد، انجام دهد.

امّا در رابطه با امورى كه وقت براى انجام آن تنگ است، مانند اصلاح حال خويش، و امور مربوط به فرزندان و زن و اموالش كه نياز به صرف وقت دارد، بايد با نوشتن و حضور شهود وصيّت كامل بكند.

احكام و آداب نوشتن وصيّت نامه‌

وصيّت را با مهمّ‌ترين چيزى كه در روز موعود بدان نيازمند، است شروع كند، سپس آنچه كه در مرحله بعد مهم‌تر است و همين طور تا آخر. پس ابتدا مسأله تجهيز، دفن، كفن و ساير مراسم خاك سپارى و انتقال خويش به سوى خداوند- جلّ جلاله- را كاملا ذكر كند. و اگر حالش از انجام اين كار تنگ باشد، تا حدّ امكان كوشش كند.

سپس اگر امكان داشته باشد مظالم بندگان خدا را ردّ كند، يا از صاحبان آن به هر صورت كه باشد حلاليّت طلبد، يا به برادران دينى‌اش وصيّت كند كه نسبت به حقوق واجب و مستحبّ و بخشش و خيرات گوناگون و پرداخت بدهيها و اداى حقوق و اعمال واجب و نيز انجام هر عمل واجبى كه نيابت برادر است به نيابت از او، به همان ترتيبى كه در ردّ مظالم و اصلاح گناهان ذكر نموديم‌[١]، او را بري‌ء الذمّة نمايند.

و بايد در رابطه با افراد تحت تكفّل و اموال خود تأمّل كند، و حقيقتا و در معنى،

[١] يعنى با پرداخت، يا حلاليّت طلبيدن.