مسلّم بذلك، راض بما رضيت به، يا ربّ، أريد به [وجهك الكريم و] الدّار الآخرة مرهوبا و مرغوبا إليك فيه، فأحينى على ذلك و أمتنى إذا أمتنى على ذلك، و ابعثنى على ذلك. و إن كان منّى تقصير فيما مضى، فإنّى أتوب إليك، و أرغب إليك فيما عندك، و أسألك أن تعصمنى بولايتك عن معصيتك، و لا تكلنى إلى نفسى طرفة عين أبدا و لا أقلّ من ذلك و لا أكثر، إنّ النّفس لأمّارة بالسّوء إلّا ما رحمت، يا أرحم الرّاحمين، و أسألك بحرمة وجهك الكريم و بحرمة اسمك العظيم و بحرمة رسول اللَّه ٦ و بحرمة أهل بيت رسولك عليهم السّلام و آن بزرگواران را يك به يك نام مى‌برى- أن تصلى على محمّد و آله، و أن تفعل بى كذا و كذا.»

- خداوندا، من به واسطه اطاعت و ولايت و دوستى آنان، و خشنودى از مقاماتى كه ايشان را به آن بر ديگران برترى دادى، بدون اينكه تكبّر [يا انكار] نموده و يا گردنكشى نمايم، بر اساس آنچه كه در كتابت فرو فرستادى، و بر اساس احكام و حدودى كه در آن به ما رسيده و يا نرسيده، از تو اطاعت نموده و مى‌پرستمت. و به آن ايمان آورده و معترف و تسليم آن هستم، و به هر چه كه تو بدان خشنودى، خرسندم. پروردگارا، مقصودم از اين [روى و اسماء و صفات- گرامى و رضاى تو و] سراى آخرت مى‌باشد، در حالى كه در اين باره هم از تو هراسانم و هم به سوى تو تمايل و رغبت دارم. پس مرا بر همين اعتقاد زنده بدار، و هنگامى كه مى‌ميرانى بر همان بميرانم، و بر همان در قيامت مبعوثم بدار، و اگر در گذشته تقصير و كوتاهى از من سر زده از آن به سوى تو توبه مى‌نمايم، و نسبت به آنچه در نزد توست ميل و رغبت دارم، و از تو درخواست مى‌كنم كه مرا تحت سرپرستى خود از نافرمانى‌ات نگاه دارى، و هيچ گاه به اندازه چشم بر هم زدنى مرا به خود وامگذار، نه كمتر و نه بيشتر از آن، زيرا نفس بسيار بد فرماست، مگر اينكه تو رحم آرى. اى مهربانترين مهربانان. و از تو درخواست مى‌نمايم به حرمت روى [و اسماء و صفات‌] با كرامتت، و به احترام اسم بزرگت، و به حرمت رسول خدا ٦ و به احترام اهل بيت رسولت عليهم السّلام- كه بر محمّد و آل او درود فرستى، و فلان حاجت مرا بر آورده كنى.

به جاى لفظ «فلان حاجت» حوايج خويش را ذكر مى‌كنى كه إن شاء اللَّه بر آورده مى‌شود.