- اى خدايى كه زيبا را آشكار نموده و زشت را مى‌پوشانى، اى خدايى كه [سريعا] به خاطر گناه مؤاخذه نمى‌كنى و پرده نمى‌درى، اى صاحب عفو بزرگ، اى صاحب گذشت زيبا، اى كسى كه دو دست [جمال و جلال‌] خويش را به رحمت گشاده‌اى، اى همدم هر خواسته [يا: هر سخن در گوشى‌]، اى گسترنده آمرزش، اى برطرف كننده هر ناراحتى سخت و گلوگير، اى درگذرنده از لغزشها، اى بزرگوارانه گذشت‌كننده، اى صاحب بخشش بزرگ، اى كسى كه پيش از استحقاق نعمتها شروع به عطا مى‌فرمايى، اى پروردگار من، اى آقاى من، اى منتهاى رغبت من، به حقّ خود و حضرت محمّد و علىّ و فاطمه و حسن و حسين و علىّ بن حسين و محمّد بن علىّ و جعفر بن محمّد، و موسى بن جعفر، و علىّ بن موسى، و محمّد بن علىّ، و علىّ بن محمّد، و حسن بن علىّ، و حضرت قائم مهدى امامان هدايتگر عليهم السّلام درخواست مى‌نمايم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى، و از تو مسألت دارم اى خدا كه روى و وجودم را با آتش جهنّم زشت نگردانى، و آنچه را كه خود زيبنده آن هستى به من بكنى.

سپس هر خواسته‌اى داشتى ذكر مى‌كنى.»[١]

دعاى ديگر در تعقيب دو ركعت چهارم‌

همچنين بگو:

«اللَّه اللَّه ربّى حقّا حقّا. اللّهمّ، أنت لكلّ عظيمة و أنت لهذه الأمور، فصلّ على محمّد و آله، و اكفنيها، يا حسن البلاء عندى، يا قديم العفو علىّ، [يا من لا غنى لشي‌ء عنه،] يا من لا بدّ لكلّ شى‌ء منه، يا من رزق كلّ شى‌ء عليه، يا من مصير كلّ شى‌ء إليه، صلّ على محمّد و آل محمّد، [و تولّنى‌] و لا تولّنى أحدا من شرار خلقك، و كما خلقتنى فلا تضيّعنى.

اللّهمّ، إنّى أدعوك لهمّ لا يفرّجه غيرك، و لرحمة [يا: لفرجة] لا تنال إلّا بك، [و لكرب لا يكشفه سواك، و لمغفرة لا تبلغ إلّا بك‌]، و لحاجة لا يقضيها إلّا أنت. اللّهمّ، فكما كان من شأنك [إلهامى الدّعاء، فليكن من شأنك‌] الإجابة فيما دعوتك له، و النّجاة فيما فزعت إليك منه، اللّهمّ، إن لا أكن [يا: و إن لم أكن‌] أهلا أن أبلغ رحمتك، فإنّ رحمتك أهل أن تبلغنى، لأنّها

[١] مصباح المتهجّد، ص ٧٠.