ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ١٦٨ - نماز هديه به اموات

وضوى كامل گرفت و دو ركعت نماز خواند و در هر ركعت يك بار سوره فاتحة الكتاب و سوره‌ قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ‌، و سوره‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ قرائت نمود، و گفت:

«اللّهمّ، إنّى قد وهبت ثوابها لأهل المقابر من المؤمنين.»

- خداوندا، من ثواب آن را به مردگان مؤمنين هديه نمودم.

از اين رو خداوند، ما را از شرق و غرب و از هر سو، نور و گشايش و شادمانى عنايت فرمود.

مالك مى‌گويد: من همواره آن را در شبهاى جمعه مى‌خواندم، تا اينكه پيامبر اكرم ٦ را در خواب ديدم و ايشان به من فرمود: «اى مالك، در برابر نورى كه به امّت من هديّه نمودى، خداوند در ثواب آن تو را آمرزيد.» سپس فرمود: «خداوند در قصرى بهشتى كه «منيف» ناميده مى‌شود، خانه‌اى براى تو بنا نمود.» عرض كردم: معناى «منيف» چيست؟ فرمود يعنى «مشرف بر اهل بهشت.» اكنون مى‌گويم: ما اين امر را از كرامت الهى دور نمى‌شماريم، و نسبت به عقيده و ضمير مالك بن دينار خداوند آگاهتر است، زيرا وى در زمانى مى‌زيست كه به شدّت تقيّه مى‌شد.