ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٢٥٣ - دعاى بعد از سلام دو ركعت دوم
و گناهانم را بپوشانى و بيامرزى، و همين امروز مرا با برآورده نمودن خواستهام برگردانى، و به واسطه اعمال زشتى كه از من سر زده عذابم نفرمايى. اى اهل نگاهدارى و زيبنده آمرزش، اى نيكوكار، اى بزرگوار، تو نسبت به من از پدر و مادر و از خودم و از همه مردم نيكوكار مىباشى، من به تو حاجتمند و نيازمندم، و تو از من بىنيازى، [از تو درخواست مىكنم] كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و بر فقر و نادارىام رحم آورده، و دعايم را مستجاب نموده، و انواع و اقسام [يا: درها] ى بلا را به رويم ببندى، كه مسلّما گذشت و بخشش تو مرا فرا مىگيرد.
دعاى بعد از سلام دو ركعت دوّم
«اللّهمّ، إله السّماء و إله الأرض، و فاطر السّماء و فاطر الأرض، و نور السّماء و نور الأرض، و زين السّماء و زين الأرض، و عماد السّماء و عماد الأرض، و بديع السّماء و بديع الأرض، ذا[١] الجلال و الإكرام، صريخ المستصرخين و غوث المستغيثين و منتهى غاية العابدين، أنت المفرّج عن المكروبين، أنت المروّح عن المغمومين، أنت أرحم الرّاحمين، مفرّج الكرب و مجيب دعوة المضطرّين، إله العالمين، المنزول به كلّ حاجة، يا عظيما يرجى لكلّ عظيم، صلّ على محمّد و آل محمّد، و افعل بى كذا و كذا.»
- خدايا، اى معبود آسمان و زمين، و پديد آورنده آسمان و زمين، و نور آسمان و زمين، و زينت آسمان و زمين، و تكيهگاه آسمان و زمين، و نوآفرين آسمان و زمين، صاحب بزرگى و بزرگوارى، اى فريادرس كمك خواهان و ياور يارىجويان، و منتهاى اهداف عابدان، تويى برطرف كننده ناراحتى كسانى كه ناراحتى سخت و گلوگير دارند، تويى آسودهكننده اندوهناكان، تويى مهربانترين مهربانها، گشاينده و برطرفكننده ناراحتى سخت، و اجابتكننده دعاى درماندگان، معبود عالميان، هر حاجتى به درگاه تو آورده مىشود، اى بزرگى كه براى برآورده نمودن هر امر بزرگ به تو اميد بسته مىشود، بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و فلان حاجت مرا برآورده كن.
و با صداى بلند بگو:
[١] در برخى از نسخهها به جاى« ذا»، لفظ« ذى» آمده كه ظاهرا نادرست است.