ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٤٤٥ - فصل بيست و پنجم نمازهاى مستحبى بين نافلههاى مغرب و نماز عشا و فضيلت آنها

نكنيد، و آن دو ما بين نماز مغرب و عشا خوانده مى‌شوند.» ٢- امام صادق ٧ به نقل از پدر بزرگوارش از جدّ بزرگوارش از پدر بزرگوارش فرمود:

امير المؤمنين عليهم السّلام فرمود: «هنگام وفات رسول خدا ٦ به او عرض كرديم: اى رسول خدا، سفارشى به ما بفرما. فرمود: شما را سفارش مى‌كنم به خواندن دو ركعت نماز بين مغرب و عشا، به اين صورت كه در ركعت اوّل سوره حمد و ده بار سوره‌ إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها، و در ركعت دوّم سوره حمد و پانزده بار سوره‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را قرائت كنيد، زيرا هر كس اين را در هر ماه انجام دهد، از تقوى پيشگان خواهد بود، و اگر در هر سال انجام دهد از نيكوكاران خواهد بود، و اگر در هر جمعه و هفته‌اى يك بار انجام دهد از نمازگزاران خواهد بود، و اگر در هر شب انجام دهد، در بهشت جاى مرا تنگ خواهد نمود[١]، و ثواب آن را جز خداوند پروردگار عالميان، نمى‌تواند به شماره در آورد.» ٣- روايت شده كه بعضى از موالى ما و ائمّه عليهم السّلام در باره گفتار خداوند متعال كه مى‌فرمايد:

إِنَّ ناشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئاً وَ أَقْوَمُ قِيلًا.[٢]- و براستى كه پديده [و نماز] شب از لحاظ موافقت [زبان با دل‌] سخت‌تر، و از لحاظ گفتار استوارتر است.

فرمود: «مقصود از آيه شريفه همان دو ركعت نماز بعد از نماز مغرب است، كه در ركعت اوّل سوره «فاتحة الكتاب» و ده آيه از اوّل سوره بقره و آيه سخره‌[٣] و آيه‌ إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ تا آخر يعنى تا: لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ‌[٤] و پانزده بار سوره‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ، و در ركعت دوّم سوره «فاتحة الكتاب» و آية الكرسى‌[٥] و آخر سوره بقره از

[١] كنايه از اينكه: در مقام و منزلت به من ملحق مى‌شود.

[٢] مزمّل( ٧٣): ٦.

[٣] ظاهرا منظور آيه شريفه ٥٤ سوره اعراف مى‌باشد.

[٤] ظاهرا مقصود آيه ١٦٣ و ١٦٤ سوره بقره است.

[٥] مقصود آيات ٢٥٤ تا ٢٥٧ سوره بقره مى‌باشد.