ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٤٣٨ - دعاى امام صادق
فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ، وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ. الحمد للَّه الّذى قضى عنّى صلاة كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتاباً مَوْقُوتاً.»
- خداوندا، درود فرست بر حضرت محمّد، بشارت دهنده و بيم دهنده، چراغ روشن، پاك و پاكيزه، خير افزون، خاتم پيامبران و سرور برگزيدگان، و ناب دوستانت، صاحب چهره زيبا و شرافت ريشهدار و منبر [يا: روشنگر] بزرگوار، و جايگاه ستوده، و سرچشمه نمايان، و حوضى كه [پيروان واقعىاش] بر آن وارد مىشوند. خدايا، بر حضرت محمّد درود فرست چنان كه رسالت خويش را تبليغ، و در راه تو جهاد، و نسبت به امّت خويش خير خواهى نمود، و تا هنگام فرا رسيدن مرگ تو را پرستيد.
و بر خاندان او، پاكيزگان و نيكان و تقوا پيشگان و خوبان درود فرست، هم آنان كه براى دين خود انتخاب، و از ميان مخلوقاتت برگزيدى، و امين بر وحى خويش قرار داده، و گنجينه داران علم و شارحان كلماتت، و نشانههاى نور خويش و نگاهبانان اسرارت قرار دادى، و پليدى را از ايشان بر طرف، و واقعا پاكيزه نمودى. خدايا، ما را به خاطر دوستى آنان سود بخش، و در ميان گروه ايشان و زير پرچمشان محشور گردان، و بين ما و ايشان جدايى مينداز، و به واسطه ايشان در نزد خود در دنيا و آخرت آبرومند و از مقرّبان درگاهت كه نه بيمى بر ايشان است، و نه اندهگين مىشوند، قرار ده.
سپاس خدايى را كه روز را به قدرت خويش برد، و شب را با رحمتش به عنوان آفريده نو آورد، و آن را پوشاننده [عيوب] و مايه آرامش قرار داد، و شب و روز را به عنوان دو نشانه [يا: گردشكننده به صورت مستمرّ] قرار داد، تا شماره سالها و محاسبه به وسيله آن دو معلوم گردد، سپاس خداوند را به خاطر روى آوردن شب و پشت كردن و سپرى شدن روز. خداوندا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و دينم را كه مايه عصمت و نگاهدارنده امورم، و دنيايم را كه گذران زندگانى من در آن است، و آخرتم را كه بازگشتم به سوى آن است اصلاح فرما، و زندگانى را براى من مايه فزونى در هر خير، و مرگ را آسودگى از بدى قرار ده، و امور دنيا و آخرتم را به آنچه دوستان و برگزيدگان بندگان صالح خويش را كفايت فرمودى، كفايت فرما، و شرّ آن دو [يعنى دنيا و آخرت يا:
شب و روز] را از من باز دار، و مرا به آنچه كه تو را از من خشنود سازد موفّق گردان. اى كريم.