ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ١٥٢ - چگونگى كفن كردن ميت

شرح داديم، با آب مخلوط به كافور غسل دهند. و در برگرداندن ميّت از طرفى به طرف ديگر و ترتيب غسل به كيفيّتى كه توضيح داديم عمل نمايند.

١٤- بار آخر، ميّت را با آب خالص- كه با سدر و كافور مخلوط نباشد و چيز ديگرى بدان اضافه نشده باشد- غسل دهند، و چنان كه ياد آور شديم ابتدا سر و بعد سمت راست و بعد سمت چپ را به كيفيّتى كه توضيح داديم، غسل دهند.

١٥- اگر غسل دهنده عيبى در بدن ميّت ديد بايد كتمان كند، زيرا در حديث آمده كه امام صادق ٧ فرمود: «هر كس ميّت مؤمنى را غسل دهد و امانت را در باره وى ادا نمايد، آمرزيده مى‌شود.» عرض شد: چگونه امانت را در باره وى ادا نمايد؟

فرمود: «هر عيبى از ميّت ديد به ديگرى خبر ندهد.» هر گاه از تمام امورى كه ياد آور شديم، فراغت پيدا كردند، شروع كنند به كفن كردن ميّت.

چگونگى كفن كردن ميّت‌

١- ابتدا دو چوب تر و سبز به اندازه استخوان بازو آماده مى‌كنند. و بهتر است كه آن دو از چوب سبز درخت خرما باشد.[١] و عباراتى را كه بر قطعه‌هاى كفن نوشته مى‌شود بر آن دو بنويسند؛[٢] زيرا اين دو چوب تا زمانى كه تر هستند موجب مى‌شوند كه ميّت از عذاب قبر مصون و محفوظ بماند، و گذاشتن آنها به همراه ميّت مستحبّ است.

٢- تابوت يا هر چيز ديگر را كه قرار است به حسب نياز، ميّت را روى آن گذاشته و حمل نمايند، آماده كنند.

[١] اين عبارت در برخى از نسخه‌هاى كتاب به اين صورت است: ابتدا دو چوب تر به اندازه استخوان بازو از چوب‌تر درخت خرما تهيّه كنند، و اگر پيدا نشد از هر درخت تر كه امكان داشت.

[٢] كه در ذيل عنوان« احكام و آداب كفن» در همين بخش گذشت.