ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٣٤٠ - دعاى بعد از سلام دو ركعت سوم
«اللّهمّ، إنّى أدعوك بما دعاك به عبدك، [يونس] إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً، فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ [يا:
تقدر] عَلَيْهِ، فَنادى فِي الظُّلُماتِ: أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ، سُبْحانَكَ، إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ، فاستجبت له و نجّيته مِنَ الْغَمِّ [وَ كَذلِكَ نُنْجِي- يا: تنجى- الْمُؤْمِنِينَ]، فإنّه دعاك و هو عبدك، و أنا أدعوك و أنا عبدك، و سألك و هو عبدك، و أنا أسألك و أنا عبدك، أن تصلّى على محمّد و آل محمّد، و أن تستجيب لى كما استجبت له، و أدعوك بما دعاك به عبدك أيّوب، إذ مسّه الضّرّ، فدعاك: أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ، وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ، فاستجبت له و كشفت ما به من ضرّ، و آتيته أهله و مثلهم معهم، فإنّه دعاك و هو عبدك، و أنا أدعوك و أنا عبدك، و سألك و هو عبدك، و أنا أسألك و أنا عبدك، أن تصلّى على محمّد و آل محمّد [و أن تفرّج عنّى كما فرّجت عنه]، و أن تستجيب لى كما استجبت له، و أدعوك بما دعاك به يوسف، إذ فرّقت بينه و بين أهله، و إذ هو في السّجن، فإنّه دعاك و هو عبدك، و أنا أدعوك و أنا عبدك، و سألك و هو عبدك، و أنا أسألك و أنا عبدك، أن تصلّى على محمّد و آل محمّد، و أن تفرّج عنّى كما فرّجت عنه، و أن تستجيب لى كما استجبت له، و صلّ على محمّد و آل محمّد، [و افعل بى كذا و كذا].»
- خداوندا، تو را به آنچه كه بندهات [حضرت يونس] خواند مسألت دارم، هنگامى كه خشمناك [از عدم هدايت قوم خويش] رهسپار گرديد، و گمان كرد كه تو بر او تنگ نمىگيرى، پس در تاريكيها ندا كرد: «معبودى جز تو نيست، پاك و منزّهى تو، براستى كه من از ستمكاران هستم» پس دعاى او را اجابت فرموده و از غم و اندوه رهايى دادى، [و اين چنين مؤمنان را نجات مىدهى]، زيرا او تو را خواند و بنده تو بود، و من نيز تو را مىخوانم و بنده توام، او از تو درخواست نمود و بنده تو بود، و من نيز بنده توام و از تو درخواست مىنمايم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى، و چنان كه براى او اجابت نمودى براى من نيز اجابت فرمايى. و تو را به همان دعايى كه بندهات حضرت ايّوب خواند مىخوانم، آن هنگام كه رنجورى به او رسيد، پس دعا كرد: «همانا من به رنجورى مبتلا شدم و تو مهربانترين مهربانها مىباشى» و تو دعاى او را اجابت فرموده و رنجورى او را برطرف نموده و خانواده او و همانند آنها را همراه آنان به او عطا فرمودى، زيرا او تو را خواند و بنده تو بود، و من نيز تو را مىخوانم و بنده توام، و او از تو درخواست نمود در حالى كه بنده تو بود، و من نيز بنده توام و از تو درخواست مىكنم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و چنان كه ناراحتى و مشكل او را گشودى، مشكل مرا نيز بگشاى، چنان كه