گريه‌كنندگان بر اشك چشمم رحم آر، و هنگام بيرون آمدن از دنيا آسودگى‌ام را در ملاقات با خود قرار ده، و ميان مردگان- اى كسى كه اميد بزرگ به او بسته مى‌شود- عورت و عيب مرا بپوشان، و هنگامى كه به تنهايى در گودال قبرم قرار مى‌گيرم، بر من مهربان باش، كه تويى آرزو و مقصودم، به آنچه كه در متوجّه ساختن خواسته‌ام به تو اراده نموده‌ام آگاهى دارى، پس آن را بر آورده ساز، اى برآورنده خواسته‌ها خواسته‌ام را برآورده ساز، پس تنها به تو گله نموده و تنها از تو يارى مى‌جويم و به تو اميدوارم.

از گناهانم به سوى تو مى‌گريزم، پس مرا بپذير، و از عدالتت در پناه آمرزش تو در آمده‌ام، پس مرا درياب، و از گرفتن با قهر تو به عفو و گذشت تو پناه مى‌برم پس مرا باز دار، و از عقابت به رحمتت احساس آسودگى و راحتى مى‌نمايم، پس مرا رهايى ده، و با تسليم [تو شدن يا: اسلام آوردن‌] نزديكى به تو را خواهانم، پس مرا به خود نزديك گردان، و از هراس و هنگامه بزرگ روز قيامت ايمنم گردان، و در سايه عرش خود قرار ده، و دو بهره كامل از رحمتت را به من ارزانى دار، و با سلامتى از دنيا نجاتم بخش، و از تاريكيها به سوى روشنايى بيرون آور، و در روز قيامت رويم را سپيده گردان، و آسان حساب كشى بفرما، و به واسطه اعمال و صفات پنهانم رسوايم مفرما، و بر گرفتارى‌ات شكيبا گردان، و چنان كه بدى و ناپسندى را از حضرت يوسف ٧ دور داشتى، از من نيز دور دار، و بر هر چه توان ندارم بر دوشم منه، و به سوى خانه سلامتى و ايمنى [يعنى بهشت‌] هدايت فرما، از قرآن بهره‌مندم گردان، و با گفتار [و اعتقاد] استوار، ثابت و پايدارم گردان، و از گزند شيطان رانده شده محافظت فرما، و به دگرگونى و قدرت و عظمتت مصون و محفوظم بدار، و به بردبارى و آگاهى و وسعت رحمتت از جهنّم نجاتم بخش، و در بهشت فردوس ساكنم گردان، و نگريستن به روى [و اسماء و صفات‌] ات را روزى‌ام گردان، و به پيامبرت حضرت محمّد ٦ ملحق فرما، و از شيطانها و دوستان آنان و از شرّ هر آسيب رسان كفايتم فرما. خداوندا، دشمنانم و هر كس كه خواست بدى به من برساند، اگر از راه خشكى آمدند، دلاورشان را ترسان، گروههايشان [يا: گروهشان‌] را پراكنده، جنگ افزارشان را كند، و پاى چهار پايانشان را قطع كن، و همواره بادهاى تند و شكننده را بر آنان مسلّط گردان، تا اينكه آنان را داخل آتش جهنّم بفرمايى، و از دژهايشان فرود آور، و امكان گرفتن موى پيشانى‌شان را به ما عنايت فرما، اجابت فرما