ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٥١ - گنهكاران و پايان سرنوشت آنان

قانون حمورابى از مادهء ١٢٧ تا مادهء ١٦٧ را به مسائل ازدواج و ارث مربوط به همسرى و احكام آنها و به مسائل زنا و تحريم و كيفر آن اختصاص داده است [١] .
پس از اين پاسخ مستدل ، نمى دانم با كدامين رابطهء تداعى معانى بود كه ايشان

[١] ما چند مادهء مربوط را بعنوان نمونه در اينجا مى آوريم : مادهء ١٢٧ - اگر شخصى كاهنه يا زن مرد ديگر را متهم نمايد و از عهدهء ثبوت خيانت او برنيايد ، آن شخص را نزد قاضى به محاكمه مى برند و پيشانى او را داغ مى كنند . مادهء ١٢٨ - هر گاه كسى زنى را تزويج كند و قبالهء عقد و نكاح او را ننويسد ، آن مزاوجت باطل است و زن زوجهء او نخواهد بود . مادهء ١٢٩ - اگر زن مردى را با غير در يك بستر ببيند ، دست و پاى هر دو را مى بندند و در آب مى اندازند ، مگر اين كه شوهر زن حيات زوجهء خود را بخواهد و پادشاه اجنبى را ببخشد . مادهء ١٣٠ - اگر زنى در خانهء پدرى خويش زندگانى كند و هنوز شوهر و مردى نديده باشد ، كسى به او دست اندازى نمايد و با مشار اليها همخوابگى كند ، آن كس را مى كشند و گناه و ايرادى بر زن نيست . مادهء ١٣١ - هر گاه مردى به زوجهء خود بدگمان شود و او را متهم نمايد ، در صورتى كه مشار اليها را با مرد اجنبى نديده باشند ، زن در برائت خويش قسم بخدا مى خورد و به خانهء شوهر خود مراجعت مى كند . . . مادهء ١٣٣ - هر گاه مردى اسير شود و در خانهء او آذوقه و مايهء گذران مهيا و موجود باشد و معذالك زوجهء او از خانهء شوهر خارج شود و به سراى ديگر رود ، مشار اليها را بمحاكمه مى برند و به جرم گناهى كه كرده او را در آب غرق مى نمايند . . . نصوص ساميهء عيلاميه - ترجمهء پرشيل فرانسوى از كتيبه‌هاى خرابه هاى شوش « كتيبهء حمورابى كه روزگار سلطنت او ٢١٥٠ سال پيش از ميلاد بوده ( ٣١٣ سال پيش از ميلاد حضرت موسى ( ع ) ) نقل از مجلهء تربيت شمارهء ٣٨٢ صاحب امتياز - ذكاء الملك مدير مدرسهء سياسى تاريخ پنجشنبه ١٢ شعبان ١٣٢٣ مطابق ١٢ اكتبر ١٩٠٥ ترجمه از مجلهء الهلال و مدرك فرانسه شمارهء ٤ سال ١٣ .