ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٩٦ - قيام دائمى و همه جانبه براى عدالت

نكند . شما در گرو اعمال خود ما هم مرهون كردارهاى خويشتن مى باشيم ، اينست مقتضاى عدل الهى .
اين موضوعات ششگانه هر يك به نحوى دلالت بر ثبوت قانون در « شدن » هاى تكاملى مى نمايد كه با ناديده گرفتن آنها ، سراغ عدالت را در جوامع بشرى نمى توان گرفت .
٤ - ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَداءَ لِلَّه وَلَوْ عَلى أَنْفُسِكُمْ أَوِ الْوالِدَيْنِ وَالأَقْرَبِينَ إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيراً فَا لله أَوْلى بِهِما فَلا تَتَّبِعُوا الْهَوى أَنْ تَعْدِلُوا ) . . . [١] ( اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، قيام كنندگان دائمى به عدالت باشيد و شهادتهاى شما براى خدا ادا شود ، اگر چه به ضرر خويشتن يا پدر و مادر و خويشاوندان تمام شود ، بدون تفاوت ميان بىنياز و نيازمند ، خداوند به نيازمندى و بىنيازى آن دو داناتر و شايسته تر است . از هوى پيروى نكنيد تا عدالت بورزيد ) .
قيام دائمى و همه جانبه براى عدالت مسلم است كه مقصود از قيام دائمى و همه جانبه براى عدالت ، ايستادن و يا بالا رفتن و پايين آمدن جسمانى نيست . همچنين منظور خداوندى از قيام فرياد و داد و بىداد و حماسه خوانىهاى محض كه احساسات و هيجانات خام مردم معمولى را مى شوراند و انرژى آنان را مستهلك مى سازد و سپس فرو مى نشيند ، نمى باشد .
هر فرد و جامعه اى كه عدالت مى ورزد در حال قيام است . و هر قيام راستين با هدفگيرى منطقى براى عدالت گسترى ، عين عدالت است .
تفكر در بارهء عدالت نوعى از قيام براى عدالت است ، چنانكه انديشه در بارهء حيات جلوه اى عالى از حيات است .
آن فرد و جامعه اى كه عدالت را حقيقتى جدى تلقى نموده در بارهء عوامل بوجود آورنده و موانع مزاحم برقرارى عدالت مى انديشد و نتايج انديشه هايش

[١] النساء آيهء ١٣٥ .