ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٢٣ - بر لبش قفل است و در دل رازها

خطبهء ششم
خطبهء ششم ٦ - و من كلام له عليه السلام لما أشير عليه بألا يتبع طلحة و الزبير و لا يرصد لهما القتال
٦ - و من كلام له عليه السلام لما أشير عليه بألا يتبع طلحة و الزبير و لا يرصد لهما القتال و فيه يبين عن صفته بأنه عليه السلام لا يخدع و اللَّه لا أكون كالضّبع : تنام على طول اللَّدم ، حتّى يصل إليها طالبها ، و يختلها راصدها ، و لكنّي أضرب بالمقبل إلى الحقّ المدبر عنه ، و بالسّامع المطيع العاصي المريب أبدا ، حتّى يأتي عليّ يومي . فو اللَّه ما زلت مدفوعا عن حقّي ، مستأثرا عليّ ، منذ قبض اللَّه نبيّه صلَّى اللَّه عليه و سلَّم حتّى يوم النّاس هذا ترجمهء خطبهء ششم
ترجمهء خطبهء ششم اين سخنان را امير المؤمنين ( ع ) در موقعى فرموده است كه به آن حضرت گفتند كه طلحه و زبير را تعقيب ننمايد . در اين سخنان توضيحى در بارهء صفت خود مى دهد كه فريب فريبكاران نمى خورد .
سوگند به خدا ، من مانند كفتار [ آن حيوان احمق ] نخواهم بودكه در طول بروز هشدارها بخوابد ، تا جوينده اش پيدايش كندو صيادش بفريبد و به دامش اندازد .
من همواره بكمك انسان حق طلب ، اعراض كنندگان از حق را ، و با انسان حق شنو كه مطيع وظايف الهى است ، گنهكار آشوبگر را خواهم كوفت تا آن گاه كه واپسين روز حياتم فرا رسد .
سوگند به خدا ، من از آن هنگام كه خداوند متعال پيامبرش را به پيشگاه خود خوانده است تا به امروز هميشه از حق قانونى خود رانده شده ديگران در قلمرو اختصاصى من به تاختن در آمده اند