ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٣٠ - دليل تكرار و تأكيد امير المؤمنين ( ع ) در بارهء حق خود
خطبهء هفتم
خطبهء هفتم ٧ - و من خطبة له عليه السلام يذم فيها اتباع الشيطان
٧ - و من خطبة له عليه السلام يذم فيها اتباع الشيطان اتّخذوا الشّيطان لأمرهم ملاكا ، و اتّخذهم له أشراكا ، فباض و فرّخ في صدورهم ، و دبّ و درج في حجورهم ، فنظر بأعينهم ، و نطق بألسنتهم ، فركب بهم الزّلل ، و زيّن لهم الخطل ، فعل من قد شركه الشّيطان في سلطانه ، و نطق بالباطل على لسانه ترجمهء خطبهء هفتم
ترجمهء خطبهء هفتم در اين خطبه پيروان شيطان را سرزنش مى نمايد ( مردمى هستند كه شيطان را تكيه گاه شئون زندگى خود قرار دادند ، و شيطان هم آنان را در پليدى و فريبندگى شركاى خود نمود . اين موجود پليد در درون سينههاى آنان تخم گذارد و جوجه در آوردو حركت كرد و تدريجا در آغوش آنان نشست .
آن مطرود ازل و ابد با چشمان آنان مى نگرد و با زبانهايشان سخن مى گويد ، نتيجه اين شد كه آنان را مركبى براى راندن در لغزشگاهها نمودو خطا و انحراف را در ديدگاه آنان بياراست ، در زندگانى رفتار كسى را پيش گرفتند كه شيطان او را در سلطهء خود شريك نموده باطل را از زبانش بيرون بياورد ) .