ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٨ - ١ - بحثى در ماهيت بيعت و لزوم آن براى رشد و اعتلاى انسانى
تجسم يافته است آشنايى خواهيم يافت :
١ - بحثى در ماهيت بيعت و لزوم آن براى رشد و اعتلاى انسانى بيعت در دين اسلام كه پيمان پذيرش رهبرى و زمامدارى است ، مقدسترين و سازنده ترين رابطه اى است كه ميان رهبر و ديگر افراد اجتماع بوجود مى آيد .
معناى اين پيمان بطور مختصر چنين است : بيعت كننده : - من بيعت كننده با وجدان كاملا آزاد حق تعيين مسير حيات مادى و معنوى خود را در اختيار رهبر مى گذارم و با اندك تخلَّفى كه رهبر از مصلحت مادى و معنوى من داشته باشد ، اين پيمان منحل و نابود مى گردد .
بيعت شونده : - من بيعت شونده با وجدان الهى ، رهبرى و زمامدارى بيعت كننده را به عهده مى گيرم و تعهد الهى مى كنم كه مسير حيات مادى و معنوى بيعت كننده را بدون دخالت هوى و هوس و خودخواهى ، مطابق مشيت خداوندى تعيين نمايم . عناصر اصلى اين پيمان مقدس بقرار زير است : ١ - افراد اجتماع اسلامى چه بطور رسمى و چه از روى نيّت پاك و صميمى با رهبر و زمامدار خود پيمان مى بندند .
٢ - بايستى رهبر اسلام صد در صد شرايط رهبرى بر جامعهء اسلام را دارا باشد كه عمدهء آنها عبارتند از : الف - آگاهى كامل به اصول و مسائل اسلامى و واقعيات زندگى فردى و اجتماعى اسلام و در حال ارتباط با ساير جوامع بشرى .
ب - قدرت كافى بر تشخيص بهترين مسير حيات براى فرد و اجتماع و اقدام به هموار نمودن آن .
ج - تسلَّط كامل بر اميال و خواستههاى شخصى خود .
٣ - با بروز اندك انحراف در رهبر ، پيمان مقدس خود به خود منحل و نابود مى گردد .
٤ - آزادى كامل در منعقد ساختن پيمان مقدس .
اين عنصر با اهميتترين و حياتىترين عناصر زندگى اجتماعى است كه در