ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٤ - ترجمهء خطبهء چهارم

بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم ترجمهء خطبهء چهارم اين خطبه از فصيحترين سخنان امير المؤمنين ( ع ) است در اين خطبه مردم را موعظه نموده آنان را از گمراهى به هدايت مى كشاند . گفته شده است : اين خطبه را پس از كشته شدن طلحه و زبير فرموده است .
شما اى مردم ، به وسيلهء ما دودمان محمد ( ص ) از تاريكىهاى جهل و فساد رها گشته ، راه هدايت را در پيش گرفتيد و گام بر فراز اعتلا نهاديدشبهاى تيره و تار جاهليت را به وسيلهء تكاپوها و ارشادهاى ما پشت سر گذاشتيد ، تا فروغ بامداد اسلام بر عقول و دلهاى شما درخشيدن گرفتناشنوا باد گوشى كه نصايح رسا و سازنده را در نيابد . كسى كه فرياد بلند گوشش را كوبيده و كر ساخته است ، چگونه از صداى ضعيف تأثر خواهد پذيرفت ، پيوسته با خدايش باد دلى كه از لرزش و هيجان محبت الهى و احساس عظمت خداوندى جدا نمى گرددمن همواره انتظار بروز نتايج خيانتگرى شما را مى كشيدم و آثار فريبخوردگى شما را با فراستم دريافته بودمپردهء دين مرا از ديدگان شما پوشيده ، صدق نيت و صفاى درونم حقيقت شما را بر من آشكار ساخته است . من نگهبانى شما را در راه‌هاى حق كه در ميان جادّه‌هاى ضلالت كشيده شده است ، به عهده گرفته‌ام ، شما در اين جادّه‌هاى گمراهى به يكديگر مى رسيد و رهبرى نداريد . زمينها را حفر مى كنيد و به آبى نمى رسيد . امروز كلمات و رويدادهاى گنگ و بىزبان را كه تنها براى گوشهاى شنوا گويايى دارند ، به سخن گفتن وادار مى سازم . انديشهء آن مردمى كه از من بركنار شده‌اند ، از دريافت حق و حقيقت بدور افتاده است . از آن هنگام كه به ديدار حقيقت نائل آمده‌ام ، شك و ترديدى در آن نداشته‌ام . هراس موسى ( ع ) براى ترس از خويشتن نبود ، بلكه از آن بيمناك بود كه مبادا پرچم پيروزى بدست نادانان بيافتد و دولتهاى ضلال بر مردم حكومت نمايند . ما امروز راه حق و باطل را تفكيك نموديم و هر كسى راه خود را در پيش گرفت . كسى كه اطمينان به آب دارد ، سوز عطش طاقت از دستش بر نخواهد گرفت .
پايان ترجمهء خطبهء چهارم