ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٢٣ - مبارزهء جدى و داد و فرياد پيامبران براى ريشه كن كردن ظلم

( وَلا تُفْسِدُوا ) ( در روى زمين پس از اصلاح افساد نكنيد ) اينست كه فساد در نتيجهء اسقاط ارزشها است ، يعنى اگر ارزشها كاسته شود فساد روى زمين قطعى است . اينست منطق پيامبران كه اساسىترين مبارزه با ظلم را پىريزى مى كند . « ملا » چه مى گويد ( قالَ الْمَلأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا مِنْ قَوْمِه لَنُخْرِجَنَّكَ يا شُعَيْبُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنا قالَ أَ وَلَوْ كُنَّا كارِهِينَ ) [١] .
( چشمگيران قوم « شعيب » كه تكبر ورزيدند بآن پيامبر الهى گفتند : اى شعيب ، ترا و آنان را كه بتو ايمان آورده‌اند بهمراه تو از اجتماع خود بيرون مى كنيم ، مگر اين كه به عقايد ما برگرديد ، شعيب فرمود : اگر چه ما از عقايد شما كراهت داشته باشيم ) .
بهمين ترتيب مبارزه كنندگان جدّى در برابر دين و پيامبران الهى قدرتمندان و كاموران بوده‌اند ، نه اين كه مذاهب حقه ساخته آنان مى باشد . اين نكته را « جلال الدين مولوى در قرن هفتم هجرى متوجه شده مى گويد : كاموران سبأيون به پيامبران چنين مى گفتند : كه اين مسائل مذهبى را كه شما مطرح مى كنيد :
< شعر > رنج را صد تو و افزون مى كند عقل را دارو به افيون مى كند < / شعر > شما پيامبران ما را تخدير مى كنيد كه از قدرت و مقام و موقعيت چشمگيرى كه بدست آورده‌ايم ، دست برداريم .
مبارزهء جدى و داد و فرياد پيامبران براى ريشه كن كردن ظلم اين مبحث را تفصيل نمى دهيم ، تنها از مطالعه كنندگان محترم تقاضا داريم ، به زنده ترين كتاب مذهبى دنيا كه قرآن است ، مراجعه فرمايند ، مخصوصا آن افراد كه اطلاعاتشان در بارهء دين محدود و منحصر به اطلاعات عمومى است اين كتاب الهى را ورق بزنند ، و ببينند ظلم از نظر دين چيست و عدالت كدام است . ما تا حدودى آيات مربوط به عدالت را در همين مبحث متذكر شديم و آياتى چند در بارهء ستم و ستمكارى آورديم .
وقتى كه قرآن را ورق بزنيم ، خواهيم ديد در حدود ٢٩٠ آيه در بارهء پيكار با

[١] الاعراف آيهء ٨٨ .