ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢١٦ - اين حقيقت عالى حيات كه روح يا روان ناميده مى شود ، استعداد رشد و كمال دارد و قطعا بايد طرق صعود تكاملى آن را دريافت نموده و بكار بست

( قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ الله فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ الله ) [١] ( بآنان بگو : اگر به خدا محبت مى ورزيد ، از من پيروى كنيد ، تا خدا شما را از محبت خود برخوردار بسازد ) .
( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا ) [٢] ( كسانى كه ايمان آورده و عمل صالح انجام داده‌اند ، خداوند بآنان محبت و و داد قرار خواهد داد ) .
در دعاى كميل چنين آمده است : و اجعل لسانى بذكرك لهجا و قلبى لحبّك متيّما ( پروردگارا ، زبانم را بيادت گويا و قلبم را در محبتت بيقرار فرما ) .
آن روان متعالى را كه داراى اين محبت و عشق است ، با آن روانى كه در جاذبه‌هاى حيوانى فرو رفته و نامش را محبت و عشق نهاده است مى توان با يك اصول و مبانى تفسير نمود محبت و عشق در روان متعالى همان پديده است كه مى گويد :
< شعر > عشق امر كل ما رقعه اى ، او قلزم و ما قطره اى او صد دليل آورده و ما كرده استدلالها عاشق شو ارنه روزى كار جهان سر آيد ناخوانده درس مقصود از كارگاه هستى < / شعر > اين حقيقت عالى حيات كه روح يا روان ناميده مى شود ، استعداد رشد و كمال دارد و قطعا بايد طرق صعود تكاملى آن را دريافت نموده و بكار بست محور همهء مسئوليتها و سعادت و شقاوت در زندگى دنيوى و عالم ابديت و بطور كلى محور حقيقى حيات قابل تفسير و توجيه همه جانبه ، روان يا روح

[١] . آل عمران آيهء ٣١ .
[٢] . مريم آيهء ٩٦ .