ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٦١ - نگاهى به &#١٧١ حقوق حيوانات در اسلام &#١٨٧

مثل همان ماده يا قيمت آن ، غصب نمايد ، چنانكه غصب مادهء ضرورى معيشت براى انسان جايز است .
اين فتوى از شهيد دوم در كتاب مسالك است .
تبصره ١ - غصب مادهء ضرورى معيشت براى ابقاى حيوان هنگامى جايز است كه خود صاحب آن ماده و يا حيوانى كه در اختيار او است ، احتياج حياتى بآن ماده نداشته باشد .
تبصره ٢ - مواد ضرورى معيشت شامل دوا و ديگر وسايل ادامهء حيات مى باشد .
١١ - اگر جاندار بچهء شير خوار داشته باشد ، بايد باندازهء كفايت تغذيهء بچه ، شير در پستان مادر نگهدارى شود . لذا اگر شير مادر فقط به اندازهء احتياج تغذيهء بچه اش بوده باشد ، دوشيدن شير مادر حرام است . بعضى از فقهاى اهل سنت گفته‌اند : آنچه كه واجب است نگهدارى شير به انذازهء رمق بچه است ، يعنى فقط زنده ماندن بچهء حيوان كافى است .
صاحب جواهر مى گويد : ضعف اين فتوى روشن است .
١٢ - اگر دوشيدن شير براى حيوان ضرر داشته باشد ، مانند اين كه حيوان نتواند از تغذيهء كافى اشباع شود ، حرام است .
١٣ - در صورتى كه دوشيدن حيوان ضررى به خود او يا بچهء او نداشته باشد . دوشيدن شير واجب است ، زيرا در صورت ندوشيدن شير ، مال مفيد اسراف مى شود و به هدر مى رود .
١٤ - نبايد شير را تا آخرش دوشيد ، زيرا حيوان اذيت مى شود .
١٥ - سزاوار است كه كسى كه شير را مى دوشد ناخنهاى انگشتانش را بگيرد تا حيوان اذيت نشود .
١٦ - بايستى مقدارى از عسل در كندوى عسل بماند ، تا زنبوران گرسنه نمانند .