تشنه و شكيبا در راه خدا كشته شد؛ و سن او در آن روز ٥٨ سال بود: هفت سال آن را با پيامبر (ص)، سى سال آن را با پدرش و ده سال را با برادرش زندگى كرد؛ و پس از برادرش يازده سال خلافت نمود. [١]

در اين قول اشتباه روشنى ديده مى‌شود؛ چرا كه خود شيخ مفيد نوشته است كه امام حسين (ع) در پنجم شعبان سال چهارم هجرى به دنيا آمد. [٢] اگر چهار را از ٦١ كم كنيم، سن آن حضرت، ٥٧ سال مى‌شود. [٣] اين در حالى است كه مى‌دانيم آن حضرت در سال ٦١ تنها ده روز زندگى كرد. از اين رو مدت خلافت [٤] ايشان پس از برادرش امام حسن (ع) ده سال مى‌شود نه يازده سال دقت كنيد.

٥- ٥٨ سال: اين اعتقاد ابن عديم، [٥] ابن قتيبه، [٦] ابن حبان، [٧] بخارى [٨] و مزى [٩] است.

همين قول از احمد بن حنبل [١٠]، ابن ابى شيبه، [١١] نيز نقل شده است. خطيب [١٢] آن را از ابن عيينه از امام صادق (ع) و نيز ابن سعد آن را از همان حضرت نقل كرده است. [١٣]

٦- ٥٩ سال: اين نقل را نيز مسعودى در كتاب مروج الذهب آورده است. [١٤]

[١] الارشاد، ص ٢٨٣.

[٢] ر. ك: همان، ص ٢١٨.

[٣] در حساب دقيق- با در نظر گرفتن اينكه آن حضرت در پنجم شعبان سال چهارم هجرى به دنيا آمد بايدتوجه داشته باشيم كه از سال ولادت آن حضرت تنها چهار ماه و ٢٥ روز باقى بود؛ كه اگر آن را با حاصل تفريق چهار از شصت يعنى ٥٦ جمع كنيم و سپس ده روز سال ٦١ را بيفزاييم، مجموع عمر شريف آن حضرت ٥٦ سال و شش ماه و پنج روز (به طور تقريب) مى‌شود.

[٤] در اينجا مقصود از مدت خلافت، مدت امامت عملى ايشان است؛ يعنى مدتى كه ايشان به عنوان‌سخنگوى به حق خليفه خدا (ص) و رسول به سر بردند.

[٥] ر. ك: بغية الطلب فى تاريخ حلب، ج ٦، ص ٢٥٦٧.

[٦] ر. ك: المعارف، ص ٢١٣.

[٧] ر. ك: كتاب الثقات، ج ٣، ص ٦٩.

[٨] ر. ك: التاريخ الكبير، ص ٢ زندگينامه شماره ٢٨٤٦.

[٩] ر. ك: تهذيب الكمال، ج ٦، ص ٤٤٥.

[١٠] ر. ك: كتاب المحن، ص ١٣٦.

[١١] المعجم الكبير، طبرانى، ج ٣، ص ١٠٢.

[١٢] ر. ك: تاريخ بغداد، ج ١، ص ١٤٣.

[١٣] ر. ك: ترجمة الامام الحسين (ع) و مقتله، تحقيق سيد عبدالعزيز طباطبايى، ص ٧٥.

[١٤] مروج الذهب، ج ٣، ص ٧١.