با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٧ - فلسفه خبر از شهادت حسين(ع)

٤- نيز از امام صادق (ع) نقل شده است كه فرمود: «حسين بن على (ع) فرمود: من كشته اشكهايم، هيچ مؤمنى از من ياد نمى‌كند، مگر آنكه اشك مى‌ريزد.» [١]

فلسفه خبر از شهادت حسين (ع)

اخبارى كه درباره فتنه و آشوب‌ها، از اهل بيت عصمت (ع) به طور عام و رسول خدا (ص) به طور خاص نقل شده است، علاوه بر آنكه تأكيد مى‌ورزد كه دانش آن برگزيدگان لَدُنّى و الهى است و كاشف از منزلت والاى آنان در نزد خداوند است، همچنين تأكيد دارد كه آنان به شدت مقيد به حفظ اين امت و رهانيدنشان از گرداب فتنه بوده‌اند؛ فتنه‌هايى كه از روز نخست، در سقيفه پايه‌گذارى شد.

رسول خدا (ص) از ميزان انحرافى كه پس از وى امتش بدان دچار مى‌شوند آگاه بود و مى‌دانست كه مردم پس از ايشان چنان به وادى سرگردانى درخواهند افتاد كه قدرت تشخيص درست، جز براى شمار معدودى صاحب بصيرت، نخواهد ماند. در آن روز تشخيص حق از باطل دشوار است، مگر براى كسانى كه به دو ميراث گرانبهاى ايشان چنگ بزنند. آن حضرت از ميزان خطر ضعف روحى و دوگانگى شخصيتى كه براى امت حاصل خواهد شد- به طورى كه جز شمارى اندك از آن رهايى نخواهند يافت- آگاه بود.

از اين رو براى روشن ساختن راه نگهدارى و نجات از اين مهلكه‌ها، از هيچ كوششى فرو گذار نكرد. از جمله آنها اين بود كه خبر فتنه و آشوبهايى را كه تا روز قيامت دامن‌گير امت خواهد شد، به آنان داد. ايشان از همه آشوب‌ها و فتنه‌ها پرده برداشت و همه لغزشگاه‌هاى راه را تا روز قيامت نماياند. حذيفة بن يمان گويد: به خدا سوگند، رسول خدا (ص) رهبر هيچ فتنه‌اى را كه شمار همراهانش به سيصد نفر يا بيش‌تر برسد، تا پايان دنيا فرو گذار نكرده و نام خود و نام پدر و نام قبيله‌اش را براى ما گفت. [٢]

[١] كامل الزيارات، ص ١١٦، باب ٣٦، شماره ٣.

[٢] ر. ك: سنن ابى داود، ج ٤، ص ٩٥، حديث ٤٢٤٣.