با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٠٥ - ٧ - خالد بن عمرو بن خالد أزدى

٥- هلال بن حجّاج‌

شيخ صدوق درباره او مى‌نويسد: «پس از او- يعنى پس از وهب بن وهب نصرانى- هلال بن حجّاج به ميدان آمد و اين رجز را مى‌خواند:

اين تيرهاى نشان دار را به سوى دشمن مى‌افكنم؛ و ترس براى جان آدمى سودى ندارد.

آنگاه سيزده تن از آنان را كشت و سرانجام خود به شهادت رسيد. [١]

٦- بدر بن رقيط و دو پسرش‌

در زيارت رجبيه و شعبانيه كه سيد بن طاووس آن را نقل كرده چنين آمده است:

«السلام على بدر بن رقيط و ابنيه عبداللَّه و عبيداللَّه» [٢]

ولى در زيارت ناحيه مقدسه اين گونه آمده است: «السلام على زيد بن ثبيت القيسى، السلام على عبداللَّه و عبيداللَّه ابنى يزيد بن ثبيت القيسى». [٣]

روشن است كه اين امر ناشى از تصحيف ناسخان است؛ زيرا هيچ كس ديگرى از ياران امام (ع) را كه در طفّ شركت جسته و دو پسر به نامهاى عبداللَّه و عبيداللَّه داشته باشد، به جز يزيد بن ثبيط عبدى نمى‌شناسيم. چنان كه سماوى نيز نام وى را ضبط كرده است.

٧- خالد بن عمرو بن خالد أزدى‌

ابن شهر آشوب سروى درباره او مى‌نويسد: «آنگاه پسرش، يعنى پسر عمرو بن خالد أزدى به نام خالد به ميدان آمد و اين رجز را مى‌خواند:

اى فرزندان قحطان بر مرگ شكيبا باشيد تا در خوشنودى خداوند به سر بريد.

با مجد و عزّت و برهان و صاحب منزلت و قدرت و احسان باشيد.

[١] امالى، شيخ صدوق، ص ١٣٧، مجلس ٣٠، حديث شماره يك. روشن است كه اين ابيات در ديگر مقاتل مشهور به نافع بن هلال جملى منسوب است. (ر. ك: تاريخ الطبرى، ج ٣، ص ٣٢٤؛ الارشاد، ج ٢، ص ١٠٣؛ اعلام الورى، ج ٢، ص ٤٦٢). بنا بر ظاهر، اين نام تصحيفى از نافع بن هلال است كه برخى منابع از وى با نام هلال بن نافع ياد مى‌كنند.

[٢] ر. ك: بحار، ج ١٠١، ص ٣٤٠.

[٣] ر. ك: همان، ج ٤٥، ص ٧٢ و ج ١٠١، ص ٢٧٣.