با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٩٦ - شهادت قعنب بن عمر نمرى

شهادت زياد بن عريب همدانى صائدى [١]

كنيه وى ابو عمره [٢] و از كسانى است كه دوران پيامبر (ع) را درك كرد. ابن نما به نقل از مهران كاهلى- يعنى هم پيمانى از بنى كاهل- نوشته است: من در كربلا با حسين (ع) حضور داشتم. در آنجا مردى را ديدم كه به سختى پيكار مى‌كرد و به هر طرف حمله مى‌برد، صفوف دشمن را مى‌شكافت و آنگاه نزد حسين (ع) باز مى‌گشت و اين رجز را مى‌خواند:

بشارت باد تو را اى فرزند احمد كه هدايت يافته هستى و بهترين جاهاى بهشت برين از آن توست.

وقتى من درباره‌اش پرسيدم، گفتند: ابو عمر نهشلى [٣]- و به قولى خثعمى- است. آنگاه مردى به نام عامر بن نهشل، يكى از بنى اللات بن ثعلبه به وى حمله كرد و او را كشت و سرش را بريد.

گويد اين ابو عمرو مردى شب زنده دار بود و نماز بسيار مى‌خواند. [٤]

شهادت قعنب بن عمر نمرى‌

از جمله يارانى كه در كربلا در ركاب امام (ع) به شهادت رسيد، قعنب بن عمر نمرى بصرى است. وى به همراه حجاج بن بدر سعدى از بصره سوى امام (ع) آمد و در مكه به آن حضرت پيوست؛ و همچنان ملازم ركاب ايشان بود تا آنكه جنگ روز عاشورا در گرفت.

او در حضور امام (ع) آن قدر جنگيد تا كشته شد. [٥] در منابع تاريخى درباره شهادت وى چيزى بيش از اين نيامده است. تنها زنجانى به نقل از صاحب ذخيره نقل كرده است كه او

[١] زندگينامه وى را در بخش مربوط به كسانى كه تا شب دهم در كربلا به امام (ع) پيوستند آورديم. نيز ر. ك: ابصار العين، ص ١٣٤- ١٣٥؛ وسيلة الدارين، ص ١٤٥، شماره ٥٥. در اين كتاب آمده است كه پدرش، عريب، نيزاز صحابه بود؛ و شمارى از طبقات نويسان و زندگينامه نويسان مانند عزّ الدين جزرى در اسد الغابه و ابن عبد البّر در الاستيعاب و عسقلانى در الاصابه زندگينامه‌اش را نقل كرده‌اند. مامقانى نوشته است كه او مردى پرهيزگار بود و شبها را تا به صبح بيدار مى‌ماند.

[٢] كنيه‌اش را سماوى به همين صورت نقل كرده است.

[٣] سماوى در ابصار العين (ص ١٣٥) به جاى نهشلى، حنظلى نقل كرده است.

[٤] مثير الاحزان، ص ٥٧.

[٥] ر. ك: ابصار العين، ص ٢١٥- ٢١٦.