با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٦٩ - شهادت سعيد بن عبدالله حنفى در هنگام نماز

اما شمارى ديگر از مورخان نوشته‌اند كه سعيد بن عبداللَّه در اثناى نماز امام (ع) كشته شد. خوارزمى مى‌نويسد: «حسين به زهير بن قين و سعيد بن عبداللَّه گفت: در برابر من بايستيد و آن دو، در برابر آن حضرت و حدود نيمى از يارانش ايستادند، تا با آنها نماز خوف خواند؛ و نقل شده است كه سعيد بن عبداللَّه در مقابل امام حسين (ع) ايستاد؛ و او را هدف تير قرار دادند. هرگاه حسين (ع) به چپ و راست مى‌رفت او همچنان در برابرش ايستاده بود! و آن قدر تير خورد تا آنكه بر زمين افتاد و در آن حال مى‌گفت: خداوندا، آنان را همانند قوم عاد و ثمود لعنت كن، خداوندا سلام مرا به پيامبرت برسان و دردها و زخمهايى را كه به من رسيده است به او ابلاغ فرما. چرا كه قصد من از انجام اين كار يارى پيامبرت بوده است؛ و آنگاه جان به جان آفرين تسليم كرد. در بدن وى به جز زخم شمشير و نيزه‌اى كه خورده بود، سيزده تير ديده شد». [١] سپس رو به حسين (ع) كرد و گفت: اى فرزند رسول خدا (ص) آيا وفا كردم؟ حضرت فرمود: آرى تو پيش از من به بهشت مى‌روى!؟ و آنگاه نفس نفيس او به ملكوت اعلى پرواز كرد. [٢]

در اينجا شايسته است تا سلامى را كه در زيارت ناحيه مقدسه درباره سعيد بن عبداللَّه آمده و نشانگر منزلت خاص وى در نزد اهل بيت مى‌باشد، نقل كنيم:

«سلام بر سعد [٣] بن عبداللَّه حنفى كه وقتى حسين به او اجازه بازگشت داد گفت: به خدا

[١] مقتل الحسين، خوارزمى، ج ٢، ص ٢٠- ٢١؛ و ر. ك: اللهوف، ص ١٦٥؛ تسلية المجالس، ج ١، ص ٢٩١؛ بحار، ج ٤٥، ص ٢١؛ نفس المهموم، ص ٢٧٥.

[٢] ابصار العين، ص ٢١٨.

[٣] نام وى در اين زيارت چنين آمده است.