با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٨ - وقايع شب عاشورا

نيز در روايت ديگرى از طبرى آمده است كه آن حضرت فرمود: اينك شب بر شما سايه افكنده است. از تاريكى آن استفاده كنيد و هر يك از شما دست يكى از اهلبيت مرا بگيريد و سپس در شهر و ديار خويش پراكنده شويد تا آنكه خداوند گشايشى پديد آورد.

اين گروه در پى من هستند و اگر بر من دست يابند با ديگران كارى ندارند.

آنگاه برادران، فرزندان و برادرزادگانش و دو پسر عبداللَّه جعفر گفتند: چرا چنين كنيم؟

آيا براى اينكه پس از تو زنده بمانيم؟ خداوند هرگز چنين روزى را نياورد! نخست عباس بن على اين سخن را گفت و سپس ديگران اين سخن و مانند آن را بر زبان آوردند.

پس از آن امام حسين (ع) فرمود: اى پسران عقيل كشته شدن مسلم شما را بس است.

برويد من به شما اجازه دادم!

گفتند: مردم چه خواهند گفت؟ آيا بگويند كه بزرگ و سرور و فرزندان عموهايمان را كه بهترين عموها بود رها كرديم و با آنها تير نينداختيم و نيزه نزديم، شمشير نزديم؛ و نمى‌دانيم چه كردند؟ نه به خدا چنين نمى‌كنيم. جان و مال و كسان خويش را فداى شما مى‌كنيم و همراه تو مى‌جنگيم تا به جايگاه تو در آييم! خداوند زندگانى پس از تو را زشت گرداند. [١]

[١] تاريخ الطبرى، ج ٤، ص ٣١٧- ٣١٨، و ر. ك: الكامل فى التاريخ، ج ٣، ص ٢٨٥، با اندكى اختلاف؛ الارشاد، ص ٢٥٨- ٢٥٩، با اندكى اختلاف؛ اما در امالى شيخ صدوق، ص ١٣٣، مجلس ٣٠، حديث شماره ١ اين خبر چنين آمده است: ... آنگاه حسين (ع) ميان يارانش به خطابه ايستاد و گفت: پروردگارا من خاندانى نيكو كارتر، پاكيزه‌تر و پاك‌تر از خاندانم و يارانى بهتر از يارانم نمى‌شناسم. براى من چيزى پيش آمد كه مى‌بينيد. شما اهلبيت من آزاديد. من بيعت خويش را از گردن شما برداشتم و پيمان را نيز از شما برگرفتم. اينك شب بر شما سايه افكنده است آن را رهوار خويش گيريد و در تاريكى آن پراكنده شويد. اين گروه در پى من هستند و چون بر من دست يابند به جست و جوى ديگران نمى‌پردازند.

عبداللَّه بن مسلم بن عقيل بن ابى طالب برخاست و گفت: اى پسر رسول خدا (ص)! اگر بزرگ و سرور و سالارمان و فرزند والاترين عمويمان و فرزند پيامبرمان، بزرگ پيامبران را رها كنيم و همراهش شمشير نزنيم و با نيزه همراهش نجنگيم، آنگاه مردم چه خواهند گفت؟ نه به خدا، ما نيز بايد به جايگاه تو در آييم و جان خويش را سپر جان تو كنيم و خونمان را در راه تو بريزيم. آنگاه كه چنين كرديم آنچه را بر ما است انجام داديم و از آنچه بر عهده داشتيم بيرون آمده‌ايم.