تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٧٣ - شرح آيات

روشهايى كه در آن وجود دارد، متوجه مى‌سازد.

[١٩٢] هدف انسان در زندگى آزمودن ايمان و فهم و اندازه كارايى اراده او در مقاومت كردن با فشار شهوات است، پس اگر از آزمايش روسفيد بيرون آيد، جايگاه او بهشت برين است، و اگر مردود شود بازگشت او به آتش خواهد بود، و اين خوارى و رسوايى نصيب كسانى است كه بر خود ستم روا مى‌دارند، و خدا به هيچ وجه نسبت به كسى ستم نمى‌كند، و به زودى معلوم مى‌شود كه آنچه ستمگران با ستم خود در دنيا به دست آورده‌اند، در آن دنيا هيچ سودى بر ايشان نخواهد داشت.

«رَبَّنا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ- پروردگارا، آن را كه به آتش درآورى، خوار و زبونش كرده‌اى، و ستمكاران را ياورى نيست.» [١٩٣] اين عبرتى است كه خردمندان از انديشيدن درباره زندگى به آن متهم مى‌شوند. و به زودى اين عبرتها از طريق وحيى كه اينان با تفكر سليم خود به آن دسترس پيدا مى‌كنند توضيح داده مى‌شود و آنان به قبول آن شتاب مى‌ورزند.

«رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا- پروردگارا! ما شنيديم كه منادى مردم را به ايمان آوردن مى‌خواند (و مى‌گفت): به پروردگارتان ايمان آوريد، پس ايمان آورديم.» پس از ايمان دريافتند كه پاره‌اى از كارهاى ايشان با روش الاهى مخالف است، پس به آمرزشخواهى پرداختند و از خداوند متعال خواستار آن شدند تا زندگى ايشان را، پس از آنكه گناهان سبب افساد آن شده بود، با توبه و بازگشت به سوى او و خواستار استقامت شدن اصلاح كند، و آنان را پيوسته بر روى همين خط تا زمان مرگ پايدار بدارد.

/ ٧٢٥ «رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ- پروردگارا! گناهان ما را بيامرز، و كارهاى بد ما را بپوشان و ما را با نيكان بميران.» [١٩٤] و چون آنان با تفكر نافذ و بصير خود در زندگى اين مطلب را