تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٧٨ - از معانى كفر

دشواريهاى داخلى و چالشهاى خارجى ايفا كند.

[٩٨] ولى اهل كتاب يكباره به همه اين آيات بزرگ حج و در طليعه آنها آنچه در آيه پيش گذشت، كفر مى‌ورزند، و قرآن مى‌پرسد كه اين كفر صريح براى چيست؟

/ ٦٢٠ «قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلى‌ ما تَعْمَلُونَ‌- بگو: اى اهل كتاب، چرا به آيات خدا كفر مى‌ورزيد، و حال آنكه خدا ناظر و گواه كارهاى شما است؟» و هر چه زودتر به حساب اين كفر مى‌رسد، بدان سبب كه به انحرافات عملى مى‌انجامد، [٩٩] و كفر اندك آغاز مى‌شود و چندان افزايش پيدا مى‌كند كه به درجه عمل براى گمراه كردن ديگران مى‌رسد.

«قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ تَبْغُونَها عِوَجاً وَ أَنْتُمْ شُهَداءُ- بگو: اى اهل كتاب! چرا كسانى را كه ايمان آورده‌اند از راه خدا بازمى‌داريد، و با آنكه مى‌بينيد و گواهيد، اين راه را كج مى‌خواهيد؟» آنان مؤمنان را از راه مستقيمى كه راه خدا است بازمى‌داشتند، و چنان مى‌خواستند كه اين راه چندان كج شود تا به جايى برسد كه هواهاى نفسانى ايشان خواستار رسيدن به آنجا بود، على رغم آنكه خود از گواهانند، و بر گواه واجب است كه از دروغ بپرهيزد و حقيقت را تصديق كند هر چند مخالف با هواى نفس او باشد.

اهل الكتاب حاملان علم دين‌اند كه مى‌بايستى مردم را به خدا بخوانند، نه اين كه راه رهروان به سوى خدا را ببرند، و اين راه را به سبب نظرتنگيهاى قومى و حزبى و مذهبى منحرف كنند، و اين واقعيتى است كه اكثريت حاملان دين تا به امروز در آن زندگى مى‌كنند و به اندازه‌اى كه براى حزب يا مذهب يا طايفه خود خلوص نيت دارند براى دعوت خود ندارند، و لذا سبب عمده كفر گروه كثيرى از افراد بشرند.