تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٥ - چرا به قرآن دعوت مىكنيم

افزون‌طلبيهاى بزرگ او نيست، و بعضى ديگر از آنها در ضمن جستجوى شخص از حق و خير و كوشش پيگير او براى تحقق بخشيدن به آنها در دسترس قرار مى‌گيرد.

انسان خواستار استقرار بخشيدن به اركان حق است، به همان‌گونه كه خواستار دست يافتن به خواسته‌ها و مصالح مشروع خويش است.

و مهمترين چيزى كه آدمى براى رسيدن به آن تلاش مى‌كند، برقرار كردن توافقى ميان اين دو هدف است كه يكى تحقق بخشيدن به حق و حقيقت است و ديگرى رسيدن به آنچه موافق با مصلحت شخصى او است.

قرآن همين حقى است كه بشر خواستار آن است و براى شناختن و روان گردانيدن آن تلاش مى‌كند، كه علاوه بر اين به انسان براى ايجاد توافقى ميان آن و مصالح خاص او مدد مى‌رساند.

اكنون به عقب بازمى‌گرديم و مى‌پرسيم كه: كدام يك از ما است كه نخواهد انسان پاكيزه‌اى باشد و از گناه و زشتكارى دورى جويد و پيوسته ملتزم راه راست و روش پاكيزه باشد، ولى آيا چه شماره‌اى از ما مردم مى‌تواند چنين كند؟

البته عده كمى مى‌توانند چنين باشند، و مى‌پرسيم كه: چرا چنين است؟

سبب آن است كه ناگزيريهاى زندگى فرصت كافى براى آن باقى نمى‌گذارد كه شخص درباره خير و حق يا نيكى و راستى به تفكّر بپردازد، ولى قرآن اين فرصت را فراهم مى‌آورد، بدان سبب كه آدمى را به راههاى درست مصالح وى كه منافى با خير و حق نباشد و با آنها تكامل يابد رهبرى مى‌كند.

٣- در زندگى با مشكلات و دشواريهايى برخورد مى‌كنيم: دوستانى ناگهان نسبت به ما قلب ماهيت پيدا مى‌كنند، و خويشاوندانى از بيگانگان براى ما بيگانه‌تر مى‌شوند، زيانهاى ناگهانى و رسيدن دشواريها چنان است كه گاه خوددارى را از اختيار ما خارج مى‌سازد. و در نتيجه در سراشيبى نوميدى و تباهى و خود گم كردگى قرار مى‌گيريم.

/ ٢٥ ولى قرآن حكيم راه حلهايى قطعى در مقابل همه مشكلات در اختيار ما قرار مى‌دهد و بلكه آنچه بيش از اين مى‌كند، به وجود آوردن انسانى است كه بتواند