تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٩٠ - تفسير بسملة(بسم الله الرحمن الرحيم گفتن)

/ ٨٠

سوره حمد، چكيده معارف قرآنى‌

تفسير بسملة (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ گفتن)

[١] «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌- به نام خداوند بخشنده مهربان.» به وسيله چه چيز مى‌انديشيم و تصميم مى‌گيريم و به كار برمى‌خيزيم؟ آيا جز به نيروها و به كارمايه‌ها است؟ چه كسى مالك اين نيروها است و با اين كارمايه‌ها به ما مدد مى‌رساند؟ آيا او خدا نيست؟ بنا بر اين هر نيرويى كه به آن مى‌انديشيم يا تصميم مى‌گيريم يا به كار برمى‌خيزيم، نشانه و آيه‌اى از آيات خدا و نامى از نامهاى نيكوى است، و بر ما واجب است كه بگوييم: به نام خدا پيش از هر موج انديشه و درخشش انديشه و جنبش عمل. او خدايى است كه ما را آفريده و راهنمايى كرده، پس هر چيز را به نام او آغاز مى‌كنيم، چه در حقيقت هر چيز نامى از نامها و آيتى از آيات بزرگ او است.

و نامهاى خدا همه مظاهر بخشندگى او است، و بخشندگى او گسترده و پايدار است. و از رحمت فراگيرى كه بر همه چيز گسترده مى‌شود به لفظ «الرحمن» تعبير مى‌كنيم، به همان‌گونه كه از رحمت دايمى او كه هميشه بوده و هميشه خواهد بود، با لفظ «الرحيم» ياد مى‌كنيم، و زود باشد كه رحمت دايمى خدا در روز ديگر به صورت باغهاى پر وسعتى تجسم پيدا كند كه به مؤمنان‌