تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦١١ - خطر ربا

طاعت رسول سبب جلب رحمت خدا و رسيدن مردم به رفاه و آسايش است، چه، اسباب نزاع و اختلاف و تمرد را از ميان مى‌برد، و همه افراد امت را متوجه سازندگى در پناه اطمينان خاطرى مى‌سازد كه براى همگان فراهم آمده و مى‌داند تلاشهاى ايشان بيهوده از ميان نمى‌رود.

/ ٦٥٧ [١٣٣] آن زمان كه همگان مطمئن و آسوده خاطر شوند، نوبت به راهنمايى مردم به آن مى‌رسد كه تواناييهاى خود را به كار اندازند، و در انجام دادن كارهاى خوب و دست يافتن به آمرزش الاهى بر يكديگر پيشى گيرند و آن را همچون هدفى عالى بدانند كه لازم است همه افراد امت به آن توجه كنند و حتى در انجام دادن آن با يكديگر به رقابت پردازند.

«وَ سارِعُوا إِلى‌ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ‌- و بشتابيد به آمرزشى از پروردگارتان و به بهشتى كه پهناى آن پهناى آسمانها و زمين است و براى پرهيزگاران آماده شده است.» و آمرزش خدا به دنبال اصلاح مفاسد اجتماعى و رفتارى مى‌آيد، چه خداوند افراد جامعه‌اى را كه به پرستش بتهاى اجتماعى اشتغال دارند، يا فحشاء و منكر در آن رايج است، يا ناتوانان در معرض ستمگرى و بهره‌كشى قدرتمندان قرار گرفته‌اند، يا حرامهاى خدا در آن حلال شمرده مى‌شود، هرگز نمى‌آمرزد؛ آمرزش پس از آن است كه گناه را كنار بگذارند، و آنچه را كه گناه در ميان ايشان فاسد كرده است اصلاح كنند، و ستمگر حقوق ستمديدگان را به ايشان بازپس دهد، و بهره‌كش از بهره‌كشى بازايستد و رضايت قربانيهاى خود را با بخشش و نيكى جلب كند، و بى‌نماز نمازهاى ناخوانده را قضا كند و ...

و اما بهشت پس از شتاب كردن در كارهاى نيك مى‌آيد، و لذا پس از عمل اصلاح مفاسد نوبت به عمل سازندگى با نيت پاك و پر نشاط و داراى هدف خير مى‌رسد. اين از برجسته‌ترين نشانه‌هاى يك اجتماع اسلامى و از اركان مورد اعتماد آن براى رو به رو شدن با دشمن محسوب مى‌شود.