تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٥٨ - نتايج تحريف

برخيزد، نيروى ملت است كه پاسدارى از آزادى و ثروتها و مبارزه كردن عليه كسانى كه از او بهره كشى مى‌كنند، وظيفه واجب دينى او است. ولى ملت نيازمند به سلاحى فكرى است كه او را براى فراهم آوردن نيروها و يكى كردن كارمايه‌ها و برانگيختن فداكاريهاى او يار و ياور باشد، و اين سلاح همان دين است. و لكن شرط آن است كه مردان دين سلاح ملت و امت را از او نربايند، و آن را به طاغوتها به بهاى اندك چند درهم نفروشند.

بايد پيش خود تصور كنيم هزاران هزار جريمه را كه هر روز به سبب خيانت مردان/ ٥٩٨ دين نسبت به رسالت دين صورت مى‌گيرد. و چگونه مليونها مردم به همين سبب به بردگى طاغوتان كشيده مى‌شوند، و آيا بهاى آن همين دراهم معدودى است كه اين خائنان در برابر اين جرائم بزرگى كه بار سنگين آن را بر دوش مى‌كشند دريافت مى‌دارند! به همين سبب قرآن را در مقابل اين گونه كسان بسيار سخت مى‌يابيم كه مى‌گفت

«إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ أَيْمانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلًا- كسانى كه پيمان خدا و سوگندهاى خود را به بهاى كم مى‌فروشند.» بهايى كه آدمى در مقابل گناهكارى در حق ملتها مى‌ستاند، هر اندازه زياد باشد در مقابل پيمان و سوگندهايى كه قرآن در آيه (٨١) از آنها سخن مى‌گويد، اندك و ناچيز است.

«أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ- اينان بهره‌اى در آخرت ندارند،» و على رغم بعضى از مظاهر طاعت و فرمانبردارى از نماز و روزه، چيزى ماندنى براى عرضه كردن در عرصه قيامت ندارند. چه آنان دين خود را در دنيا فروخته‌اند و ديگر چيزى بر ايشان باقى نمانده است كه در آخرت به كار ايشان بخورد. و آنان خوارترين مردم در روز قيامتند، چه در مقابل فروختن دين به مقدارى جاه و جلال در دنيا رسيدند، و خدا با خوار كردن ايشان در سراى ديگر شايسته‌ترين كيفر را به ايشان خواهد داد.