تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٤٢ - مباهله وسيلهاى براى كشف حق است

و با تضرع از خدا خواستار كشف حقيقت شويم.

«فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ‌- كه لعنت خود را بر دروغگويان قرار دهد.» در اين جا دروغگو نمى‌تواند لعنت را بر خود فروريزد و رسوا مى‌شود؛ و/ ٥٧٩ پيامبر اسلام (ص) يك بار اهل خانه خود را جمع كرد و براى رو به رو شدن ترسايان نجران و انجام دادن ابتهال رفت، ولى آنان از حضور خوددارى كردند و رسوا شدند.

[٦٢] حق از آن خدا است، و به احتجاج پرداختن درباره آن از طريق ابتهال به خدا صورت مى‌گيرد، ولى كلام خدا در كجا يافت مى‌شود؟ در «قرآن» ... در آن‌جا كه از طريق قصه‌هاى واقعى درباره حق با ما سخن مى‌گويد، پس حق در راه روشن قرآن الفاظ يا قواعد مجرد نيست، بلكه بصيرتهايى است از لابه‌لاى قصه‌هاى واقعى براى ما حاصل مى‌شود.

اين قصه‌ها به اعتراف كردن به حقيقت توحيدى مى‌انجامد كه بينشى كامل و تفسير درست از همه ظواهر و نمودهاى زندگى در اختيار ما قرار مى‌دهد.

ولى توحيد و يكتاپرستى كناره‌گيرى از زندگى اجتماعى نيست، بلكه توحيدى كه قصه‌هاى تاريخى قرآن بازتابى از آن است، ما را به پروردگارى راهنما مى‌شود كه بر زندگى مستولى است و تدبير آن را به دست دارد، و عزيز توانا و حكيم است. به سبب عزتش، توانايى وى در زندگى آشكار مى‌شود، و چون حكيم است علم خويش را به خدمت مى‌گيرد. نگاه كنيد به قرآن و ببينيد كه چه مى‌گويد

«إِنَّ هذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ‌- اين است داستانهاى راست، و خدايى جز خداى يگانه نيست، و خدا توانا و حكيم است.» [٦٣] و هر كه از حق پيروى نكند، از باطل پيروى خواهد كرد، و به نتيجه‌اى جز فساد و تباهى نخواهد رسيد. و خدا از او دور نيست، بلكه از حال او آگاه است و از او مراقبت مى‌كند و ناگهان او را مى‌گيرد.