تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٣٣ - ميزان عاملان

كه عيسى را دوست مى‌داشتند، بلكه اين پيشرفت نتيجه تلاشهاى ايشان در مراحل ذيل بود

الف: مرحله كناره‌گيرى از اكثريت گمراه.

«قالَ مَنْ أَنْصارِي إِلَى اللَّهِ قالَ الْحَوارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ‌- «عيسى» گفت: ياران من در راه خدا كيانند؟ حواريان گفتند: ما ياران خداييم.» ب: مرحله جنگ و طرح ريزى هر طرف براى پيروزى بر طرف ديگر و پيشرفت آنكه صاحب نقشه و طرح برتر بود (وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ).

ج: مرحله پيروزى بر دشمن.

شرح آيات

[٥٢] عيسى (ع) دانست كه با او مكر مى‌ورزند، و با وجود تظاهر به ايمان ايمان خالص به خدا ندارند و منافق‌اند، و به همين جهت منتظر آن نشد كه كار او را بسازند، بلكه مبادرت به كناره‌گيرى از ايشان كرد و اين خود مقدمه‌اى براى كارزار كردن و پيروز شدن بر ايشان بود؛ و اين مرحله هميشه در رسالتها وجود داشته است كه عناصر اوليه در آن پديد مى‌آيند، و از اجتماع فاسد جدا مى‌شوند، و مجتمعى آرمانى براى خود فراهم مى‌آورند و بر شماره آنان افزوده مى‌شود كه سرانجام مى‌جنگند و پيروز مى‌شوند. عيسى (ع) نيز چنين كرد.

ميزان عاملان‌

«فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسى‌ مِنْهُمُ الْكُفْرَ قالَ مَنْ أَنْصارِي إِلَى اللَّهِ قالَ الْحَوارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ‌- پس چون عيسى از آنان احساس كافرى كرد، گفت: ياران من در راه خدا كيانند؟ حواريان گفتند: ما ياران خداييم.» از مردم خواست تا ايستار خود را معين كنند، پس گروهى از آنان «رسالت» را برگزيدند/ ٥٧٠ كه قرآن آنان را به نام حواريون خوانده است كه به پيروى از عيسى و خالص كردن پرستش براى خدا و آمادگى براى فداكارى و جانبازى معتقد