تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣١٩ - از احكام روزه

«وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ- و بخوريد و بياشاميد تا براى شما در سپيده دم رشته سپيد (سپيده) از رشته سياه (تاريكى شب) بازشناخته شود.» كه در آن صبح از راه خط سفيدى در افق كه دليل بر پيدايش سپيده صبح است آشكار شود، كه از اين لحظه وقت روزه آغاز مى‌شود و عمل جنسى و خوردن و آشاميدن حرمت پيدا مى‌كند.

«ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيامَ إِلَى اللَّيْلِ‌- سپس روزه را تا شب تمام كنيد،» كه در آن خورشيد غروب مى‌كند و دنباله روشنى از آسمان بيرون مى‌رود.

و به همان‌گونه كه عمل جنسى در هنگام روز روزه‌دارى حرام است، در آن هنگام نيز كه مؤمن از مردم عزلت مى‌گزيند و به مسجدى پناه مى‌برد و به سوى خدا انزوا پيدا مى‌كند، نيز چنين است

«وَ لا تُبَاشِرُوهُنَّ وَ أَنْتُمْ عاكِفُونَ فِي الْمَساجِدِ- و در آن هنگام كه در مساجد اعتكاف ورزيده‌ايد، با همسران خود نزديكى مكنيد.» اسلام عزلت و انزواى كامل از مردم را روا نداشته است، چه اين كار مسئوليت انسان را در زندگى و نقشى كه بايد در اصلاح آن داشته باشد، از ميان مى‌برد، ولى عزلت جستن موقتى را براى آنكه شخص مسلمان عزيمت و آرزو پيدا كند و نيرومندتر از پيش به زندگى بازگردد، جايز دانسته است.

و اعتكاف كه همين عمل عزلت گزينى موقتى است، يكى از همين روشها است كه در آن شخص مؤمن سه روز در مسجد مى‌ماند و روزه مى‌گيرد و جز براى امرى ضرورى از آن خارج نمى‌شود: در اين حال شب و روز نزديكى با زنان بر او حرام است.

/ ٣٣٦ «تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَقْرَبُوها كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ آياتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ‌- اين است حدود خدا، پس به آنها نزديك مشويد؛ خدا آيات خود را براى مردم بدين گونه آشكار مى‌كند تا مگر بترسند و پرهيزگار شوند.» [١٨٨] هدف روزه پاكيزه كردن جانها است تا از حرامهاى خدا پرهيز