تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢١٨ - راعنا و انظرنا

/ ٢٢٤

ما و فرهنگهاى خارجى‌

رهنمودهايى از آيات

ما هنوز در چارچوب سخن گفتن از بنى اسراييليم، و پس از همراه بودن با ايشان در مراحل مختلف تطور آنان، اكنون اندكى توقف مى‌كنيم و درسهايى از زندگى ايشان را مورد عبرت گرفتن قرار مى‌دهيم. مهمترين چيزى كه قرآن در اين آيات براى ما بيان مى‌كند، آژير دادن به ما از تأثير پذيرفتن با افكار بيگانه و از خارج به جهان اسلام نفوذ كرده است.

نخستين درسى كه قرآن از زندگى آنان به ما مى‌دهد، از راه نهى كردن از گفته ايشان به صورت «راعنا» و بدل كردن آن به لفظ بهتر «انظرنا» است.

سپس براى امت اسلامى تمايز شخصيت آن را از امتهاى ديگر مورد تأكيد قرار مى‌دهد و به مسلمانان مى‌گويد كه ديگران بر فضل خدا نسبت به شما رشك مى‌برند و مى‌گويد: شما هدايتى برتر از آنچه ايشان دارند مالكيد، يا لا اقل هدايت شما همچند هدايت ايشان است.

نيز امت اسلامى را از وارد شدن در ورطه تجسّم بخشيدن به خدا نهى مى‌كند كه بنى اسراييل به آن پرداختند، و ضرورت پرهيز كردن از تأثير پذيرى از فرهنگ ايشان را مورد تأكيد قرار مى‌دهد، و ما را به خواندن نماز و دادن زكات/ ٢٢٥ به عنوان نيرويى اساسى براى امت مسلمان مى‌خواند، و از وارد كردن نظامها و روشهاى ديگران و متّكى شدن بر فرهنگ ايشان بازمى‌دارد.

شرح آيات

راعنا و انظرنا

نخست: به سخنان مفسران درباره معنى «راعنا» و «انظرنا» گوش‌