تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢١٤ - شرح آيات

خداوند متعال نسبت مى‌دهد.

«وَ ما أُنْزِلَ‌- و نازل نشده است،»/ ٢١٨ هرگز سحر و جادو بدان‌گونه كه اين نژادپرستان مدعى آنند، «عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبابِلَ هارُوتَ وَ مارُوتَ‌- بر دو فرشته، هاروت و ماروت، در شهر بابل،» كه هاروت و ماروت دو فرشته نبودند و بنا بر اين ممكن نيست مأمور رساندن پيامى خدايى بوده باشند.

«وَ ما يُعَلِّمانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّى يَقُولا إِنَّما نَحْنُ فِتْنَةٌ- و چيزى به كسى نمى‌آموختند مگر پس از آنكه بگويند: ما وسيله آزمايشيم،» و آيا ممكن است خدا پيغامبرانى را بفرستد كه مردمان را بفريبند؟! «فَلا تَكْفُرْ- پس كافر مشو،» چه نسبت دادن جادو به خدا خود كفر است، و جادوگرى ممكن نيست از جانب خدا باشد، چرا كه مخالف جريان رسالتهاى او است و با آنها تناقض كلى دارد، بدان سبب كه رسالتهاى الاهى دعوت به قايل شدن ارتباط ميان مقدمات و نتايج و سود بردن از آن است، در صورتى كه اينان از سحر و جادو پشت كردن به اين ارتباط و زيان بردن از اين پشت كردن را مى‌آموزند.

«فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُما ما يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ زَوْجِهِ‌- پس از آن چيزهايى مى‌آموزند كه با آن ميان مرد و همسرش جدايى مى‌افكنند.» ولى اين جدايى و تفرقه حتمى نيست، بدان سبب كه جادو تأثير اكيد در زندگى ندارد، بلكه خدا و سنت او و اراده انسان چيزى است كه در زندگى مؤثر است.

«وَ ما هُمْ بِضارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ‌- و به هيچ كس نمى‌توانند آسيبى رسانند، مگر آنكه خدا بخواهد.» يعنى آنها نمى‌توانند با جادو به كسى آسيب برسانند مگر اين كه جادو به ميانجيگرى قوانين خدا صورت بگيرد، و خدا و رسالتهاى او براى پيروى كردن‌