تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٠٠ - سبب تكذيب

«وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ‌- و او را با روح قدس تقويت كرديم.» يعنى همان عاملى كه پيش از آن مؤيد و تقويت كننده موسى بود، ولى شما، اى بنى اسراييل، چون عيسى به رسالت نزد شما آمد به او ايمان نياورديد! «أَ فَكُلَّما جاءَكُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى‌ أَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ‌- هر گاه پيامبرى چيزى براى شما آورد كه نفسهاتان آن را دوست نمى‌داشت، گردن افراختيد.»/ ٢٠١ و خود را برتر از او شمرديد، بدان سبب كه خويشتن را ملت برگزيده خدا تصور مى‌كرديد كه خدا بر شما منت نهاده و ارزشها و افكار و عاداتى به شما بخشيده كه همانند آن در سراسر جهان يافت نمى‌شود، و از همين روى در پيامبرى تازه چيز جديدى يافت نمى‌شود كه بتوان آن را بر رسالت شما افزود. شما در عمل كردن با فرستادگان خدا به تعدى و تجاوز پرداختيد.

«فَفَرِيقاً كَذَّبْتُمْ وَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ‌- پس گروهى را دروغزن خوانديد و گروهى را كشتيد.» و خواه تكذيب كرده يا كشته باشيد، در هر حال تنها زيانكار خود شما هستيد.

سبب تكذيب‌

[٨٨] چرا فرستادگان را تكذيب كرديد؟

اگر چه در محدوده نژادپرستى گرفتار شده‌ايد، ولى آيا اين امكان براى شما وجود ندارد كه ديوار نژادپرستى گرداگرد خود را بشكافيد و از جمود و ارتجاع آن خود را خلاص كنيد؟ البته كه اين كار ممكن است، و بنا بر اين شما مستقيما مسئول كفر ورزيدن خود هستيد و هيچ بهانه‌اى به كار شما نمى‌خورد، و از جمله: اين كه در به روى خود بستن شما را از مسئوليت كفر ورزيدن به رسالت تازه رهايى نمى‌بخشد.

«وَ قالُوا قُلُوبُنا غُلْفٌ‌- و گفتند: دلهاى ما سر پوشيده است.»