پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨٢ - نكته عشقهاى مقدّس و نامقدّس

از جمله مرحوم كلينى در حديثى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله نقل مى‌كند كه فرمود:

«أفضل النّاس من عشق العبادة فعانقها، و أحبّها بقلبه، و باشرها بجسده و تفرّغ لها؛ برترين مردم كسى است كه عاشق عبادت باشد؛ آن را در آغوش بگيرد و با قلبش آن را دوست داشته باشد و با جسدش آن را لمس كند و خود را فارغ البال براى آن قرار بدهد». [١] در حديث نبوى ديگرى درباره سلمان مى‌خوانيم: «إنّ الجنّة لأعشق لسلمان من سلمان للجنّة؛ بيش از آنچه سلمان به بهشت عشق مى‌ورزد، بهشت عاشق سلمان است». [٢] مرحوم علّامه مجلسى در ذيل حديث اوّل بيانى دارد كه مى‌فرمايد: «عشق به معناى افراط در محبّت است و گاه تصوّر كرده‌اند كه مخصوص به امور باطله مى‌باشد و در محبّت به خدا و آنچه مربوط به اوست بكار نمى‌رود؛ ولى اين روايت نشان مى‌دهد كه چنين نيست، هر چند احتياط آن است واژه‌هاى مشتقّ آن (عاشق و معشوق) را در مورد خداوند بكار نبريم، بنابر اين كه اسماء اللّه توفيقى باشد». [٣]

[١] كافى، جلد ٢، صفحه ٨٣، حديث ٣، باب العبادة.

[٢] بحار الانوار، جلد ٢٢، صفحه ٣٤١.

[٣] بحار الانوار، جلد ٦٧، صفحه ٢٥٣.