پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩ - ترجمه

بخش چهارم‌

الّذي ابتدع الخلق على غير مثال امتثله، و لا مقدار احتذى عليه، من خالق معبود كان قبله، و أرانا من ملكوت قدرته، و عجائب ما نطقت به آثار حكمته، و اعتراف الحاجة من الخلق إلى أن يقيمها بمساك قوّته، ما دلّنا باضطرار قيام الحجّة له على معرفته، فظهرت البدائع الّتي أحدثتها آثار صنعته، و أعلام حكمته، فصار كلّ ما خلق حجّة له و دليلا عليه؛ و إن كان خلقا صامتا، فحجّته بالتّدبير ناطقة، و دلالته على المبدع قائمة.

ترجمه‌

او خدايى است كه موجودات را از كتم عدم بوجود آورده، بى آنكه از نقشه قبلى ديگرى اقتباس كند، يا در آفرينش از آفريدگارى پيش از خود، سرمشق بگيرد، و آنقدر از ملكوت قدرت خود و شگفتى‌هايى كه آثار حكمتش از آن سخن مى‌گويد و از نياز موجودات به قدرت بر پا دارنده‌اى خبر مى‌دهد، به ما نشان داده كه ما را بى‌اختيار به معرفت و شناخت او دعوت مى‌كند. بدين ترتيب، ابداعاتى را آثار صنع او و نشانه‌هاى حكمتش بوجود آورده، كه هر يك از مخلوقاتش حجّت و دليلى بر وجود او هستند؛ هر چند به ظاهر مخلوقى خاموشند، ولى (با زبان بى‌زبانى، امّا با صراحت و وضوح) از تدبير او سخن مى‌گويند و همواره گواه بر آفريدگارند.