پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٧ - شرح و تفسير نشانههاى آخر الزّمان

اسلام است؛ كسانى براى فريب خود، يا ديگران، با تفسيرهاى نادرست از حقايق مسلّم اسلام، آنها را با هوا و هوس‌هاى خويش تطبيق مى‌دهند و در نتيجه، اسلام به شكل قطعه مومى مى‌شود در دست آنها، كه به هر شكل بخواهند آن را در مى‌آورند! و سرانجام، اسلام از ديدگاه آنها مجموعه‌اى از هوا و هوس‌هاى سركش مى‌شود.

در حديثى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله خطاب به امير مؤمنان على عليه السّلام مى‌خوانيم:

«يستحلّون حرامه بالشّبهات الكاذبة، و الأهواء السّاهيّة؛ زمانى فرا مى‌رسد كه مردم حرام خدا را با شبهات دروغين و هوا و هوس‌هاى فراموشى‌آور، حلال مى‌شمردند!». [١] در پايان اين سخن، به پاسخ سؤال مقدّرى مى‌پردازد و آن سؤال اين است كه چرا خداوند مردم مسلمان را گرفتار اين گونه زمان‌ها و حوادث ناهنجار آن مى‌كند؟

مى‌فرمايد: «اى مردم! خداوند به شما تأمين داده كه هرگز بر شما ظلم روا ندارد، ولى هرگز تأمين نداده است كه شما را آزمايش نكند، حال آن كه خداوند متعال (در قرآن) فرموده: «در اين ماجرا (ماجراى حضرت نوح) نشانه‌هايى است (از حق) و ما به يقين، همگان را مى‌آزماييم!». أيّها النّاس! إنّ اللّه قد أعاذكم من أن يجور عليكم، و لم يعذكم من أن يبتليكم، و قد قال جلّ من قائل: «إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ وَ إِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِينَ». [٢] اشاره به اينكه اين گونه زمان‌ها، دوران آزمايش و امتحان مردم است و همه بدون استثنا- از انبياى بزرگ الهى گرفته تا افراد عادى- بايد در آزمون بزرگ الهى شركت كنند! آزمون‌هايى كه گاهى جنبه فردى و گاه جنبه جمعى دارد؛ مانند آنچه در جمله‌هاى بالا كه خداوند همگان را در يك آزمون سراسرى شركت مى‌دهد، تا صادقان از كاذبان و مؤمنان از منافقان شناخته شوند.

[١] نهج البلاغه، خطبه ١٥٦.

[٢] سوره مؤمنون، آيه ٣٠.